Rue Jean Bollen, 34 - Jan Bollenstraat 34

Het verzet van kleine groepen is slecht bekend, omdat ze weinig geschreven aantoonden van hun acties.

Het was absoluut noodzakelijk voor hun eigen veiligheid en die van hun dierbaren. Niet meer woorden dan geschriften achtergelaten, behalve aan hun sectorhoofd. Sommige verzetsstrijders speelden op beide punten; van resistent werden ze collaborateurs en opnieuw resistent. Andere groepen werden ook geïnfiltreerd door lokale agenten die voor de Duitsers werkten, waardoor veel slachtoffers vielen. Aanvankelijk waren ze verstrooid volgens hun religieuze, politieke overtuigingen, hun persoonlijke situatie ... maar de geboorte van het leger dat in het geheime leger was gereorganiseerd, bracht orde op zaken.

Het verzet was daarom als volgt georganiseerd:

Reorganised Army (AR) ↔ Generale Staf ↔ Zone I tot V ↔ Sectoren ↔ Groepen

Voor de Zero-groep werd de hiërarchie daarom als volgt vastgesteld:

A.R. ↔ Generale Staf ↔ Zones IV ↔ Westelijke sector ↔ 3M-netwerk ↔ Porthos-sectie ↔ Lakense sectorgroep bekend als "Group Zero".

Omdat elk element niet in contact kwam met de parallelle cellen, respecteerden ze de verticale hiërarchie, behalve in het geval van gezamenlijke operaties.

Groupe Zéro van Louis Everaert, 1941-1943

De Zero Group van Louis Everaert was een groep Belgische verzetsstrijders tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze man werd geboren afgewezen door zijn ouders, waaronder broers en zussen. Pas na de oorlog durfden ze op te scheppen dat ze zijn broer, zus of ouders waren. Hij was arm, alleen, gehandicapt en voelde zich nutteloos. Dankzij de oorlog zal hij zijn weg vinden in de schaduw van verzet. Omdat de schaduw, wist hij.

Voordat de oorlog begon, was hij pianostemmer en gaf hij muzieklessen om te overleven. Toen de oorlog begon, gooiden Louis Everaert en Jacques Storck de bases van de "Groupe (A.S.) Laken", bekend als "Groupe Zéro". Omdat hij blind was, werd Louis Everaert gekozen als hoofd van Groupe Zéro, een lokale cel van Laken bestaande uit vier bekende leden, geïntegreerd in het Groupe Zéro reorganised army (A.R.), ook wel bekend als sectorgroep Laken.

Hij woonde in de Jan Bollenstraat 34 in Laken, niet ver van Marie Mestdag. Ze sloot zich snel aan bij haar groep, omdat ze de patriottische geest van haar familie en haar overleden echtgenoot had geërfd die in 1939 stierf als gevolg van de nasleep van de beruchte: mosterdgas uit de Eerste Oorlog. Ze hielp Louis door zijn woonkamer uit te lenen voor groepsbijeenkomsten van Lakense verzetsstrijders. Alle kinderen moesten achter in het huis blijven en mochten de aankomst niet zien. Alleen Marie Mestdag en Liza? heette de deelnemers welkom.

Wonend in Laken, vlakbij de Drève St Anne-kazerne waar de Duitsers zich hadden gevestigd, was er ongetwijfeld veel informatie te verzamelen, aankomsten van konvooien, troepenbewegingen, luchtverdedigingsinstallaties, enz. Zeker is dat dit een van de activiteiten was van Groupe Zero. Louis gaf deze informatie door aan verschillende contacten, vaak in het café "Mondial" aan de Rue Stéphanie 3 167.

Marie Mestdag verzorgde de logistiek, bracht de wapens terug en leverde ze af bij de ontvangers, zij zorgde ook voor de repatriëring of het vinden van veilige schuilplaatsen in de maquis voor voortvluchtigen die door de Gestapo werden gezocht. Ze verborg anderen in heel België en verspreidde zo valse identiteitskaarten, werkkaarten, valse documenten, wapens en kaarten ... Ze verspreidde, net als de andere leden van de groep, clandestiene kranten zoals La Libre Belgique, The Voice of the Belgians ...

Louis Everaert verstopte zich in zijn huis, wapens (die hij monteerde en regelde), plannen, maar ook mensen die de STO ontvluchtten, joden, vuurvaste mensen alles wat de Gestapo niet kon bevatten. Dit was de missie van de groep, naast alle valse documenten, werkkaarten, identiteitskaarten, verschillende certificaten.
Activiteiten vergelijkbaar met die van de Comet Line (Comet Network) onder leiding van de zeer beroemde Andrée De Jongh (1916-2007), de enige vrouw die zo'n hoge positie binnen het verzet bereikte, de oprichter van de Comet Line, Belgisch netwerk voor de exfiltratie van geallieerde piloten die in vijandelijk gebied zijn gevallen. Vaak geïnfiltreerd door vijandelijke agenten, leden ze zware verliezen.

Een Gestapo-razzia was onderweg toen de politie in burger hem steeds meer volgde. Gelukkig verborg hij al zijn arsenaal bij Marie Mestdag's, gelukkig op tijd, want even later plunderde de Gestapo het huis van Louis Everaert en vond daar niets. Zelfs niet de voortvluchtige die zich verstopte in de daklijst en zo ontsnapte aan het nieuwsgierige oog van de Duitse soldaat die het dak van de snuifdoos afzocht.

Maar de groep overkwam een groot ongeluk. Twee van hun beste elementen werden door de Gestapo gearresteerd: Julien Kemel en Jacques Storck. Ze werden naar Fort Breendonk gebracht, het schaamtekamp voor de Belgen om daar te worden doodgeschoten. Het was op 9 oktober 1942, tijdens een missie met een twintigtal patriotten (een ontmoeting met verschillende groepsleiders en in het bijzonder met afgevaardigden van het 2e Franse bureau), in een hinderlaag gevallen na de opzegging van 'een Belgische verrader (die als zodanig erkend en ter dood veroordeeld zal worden), slaagden sommigen erin te vluchten na een schietpartij waarbij Jean Haesaert werd vermoord ... maar de rest van de groep werd omsingeld en gearresteerd.
Het uiteindelijke doel van deze missie was de vernietiging, de sabotage van Duitse tanks (nog niet bevestigd). Van hun kant zetten Louis Everaert en Edmond Messian hun acties harder, maar voorzichtiger voort.
Maar de Gestapo draaide ze nog meer.

Edmond Messian is verdwenen. Een paar dagen later arresteerden ze Louis Everaert op 15 december 1942. Ze brachten hem ook naar Breendonk en executeerden hem op 15 maart 1943, ondanks alle gebruikelijke martelingen en ondervragingen van de SS, zei hij niets, klaagde niemand aan. Het zou zijn neergeschoten in de kranten van die tijd, die vaak door de Duitsers werden gecontroleerd, maar onder de bevolking zou het worden onthoofd. Nog meer wrede straf. Maar alle documenten, zelfs die van het verzet, leunen naar het eerste uiteinde.

Marcel Trido zal deze regels voor hem in zijn boek hebben staan: 'In de rij van de gemartelde op 15 maart 1943 kwam hij als laatste, zijn handen vastgebonden. Blind en altijd met een donkere bril op, werd hij, in de richting van de kameraden die hem in deze laatste fase voorgingen, geleid door een Boche. Louis had een sigaret op zijn lippen ... Hij volgde het pad dat naar de dood leidde met bewonderenswaardig stoïcisme. Anderen dan ik volgden hem met mijn ogen; ze kunnen ook zeggen dat zijn sigaret niet trilde. ' Het was groep nul die werd onthoofd. Er is een nationaal schietgraf met een naam: "Louis Everaert".
Bij de bevrijding ontving Marie Mestdag een hond van de Engelse soldaten die Brussel bevrijdden, hun mascotte. Ze noemde hem Zero en daarna zullen al zijn honden deze naam dragen.

Zo moest Groupe Zéro een einde maken aan haar activiteiten, bij gebrek aan leden, wapens en vooral de schuld van een chef als Louis Everaert.

"Louis Everaert werd geboren in Laken op 4 juli 1912. Blind, opgeleid in de Braille League, werkte hij als pianostemmer. Hij maakte deel uit van de Storck-verzetsgroep waarvoor hij de post verspreidde.
Hij werd op 16 december 1942 bij hem thuis, in de Jean Bollenstraat 34, op 16 december 1942 door de Geheimfeldpolizei gearresteerd op grond van het feit dat hij tot een "terroristische groepering" behoorde.

Hij werd opgesloten in de gevangenis van Sint-Gillis van 16 december 1942 tot 13 maart 1943 en vervolgens overgebracht naar Breendonk, waar hij werd vastgehouden tot 15 maart 1943, de datum van zijn executie.
Hij werd op 8 maart 1943 door een Duitse rechtbank veroordeeld wegens het "vervoeren van wapens voor leden van een terroristische groepering", samen met 9 andere gevangenen, om te worden beschoten als vergelding voor de moorden op de inwoners tijdens de afgelopen weken, in het bijzonder tegen de Waalse onderofficier Boisbourdin op 24 februari 1943 en de Vlaamse SS Jan Acke, evenals voor aanslagen in Brussel tussen 11 februari en 12 maart 1943 tegen "loyale" burgers (c dat wil zeggen degenen die openlijk de Duitse bezetter steunden, die na de oorlog "collaborateurs" zullen worden genoemd).

ICI HABITAIT
LOUIS EVERAERT
NÉ 1912
RÉSISTANT
ARRÊTÉ 16.12.1942
BREENDONK
FUSILLÉ 15.3.1943
TIR NATIONAL

Hier herdacht

Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail