Rue de la Régence, 65

JOSEK MACHNOWSKI geboren 19/01/1904 werd gedeporteerd door het XIX e konvooi dat vanuit Mechelen vertrok

Op 23 juni 2012 werden in de straten van de stad twee eerste Charleroi-straatstenen gelegd. Charleroi sloot zich vervolgens aan bij een netwerk van Belgische en Europese steden die met dit gebaar de herinnering aan de slachtoffers van het nazisme voortzetten.

Eerste bestrating ter nagedachtenis van Charleroi, ter herinnering aan Herszek ROJTMAN.
Aan de oorsprong van dit initiatief staat de Berliner Gunter Demnig. Het idee kwam bij hem op in 1993, tijdens een ceremonie ter herdenking van de deportatie van Roma.
Vanaf 1995 begint Demnig zonder toestemming te poseren in de straten van Keulen en Berlijn, zijn eerste kasseien met de naam Stolpersteine. Deze met koper bedekte klinkers doen denken aan de namen van mensen die naar concentratie- of vernietigingskampen zijn gedeporteerd omdat ze joods, Roma, gehandicapt, homoseksueel, verzetslid of tegenstander van het regime waren. De stoeptegels zijn geïntegreerd in de trottoirs, voor hun laatste huis voor hun deportatie. Het project wordt opgemerkt en over een paar jaar; in Duitsland en in andere Europese landen worden met name duizenden klinkers gelegd, met name in Oostenrijk, Hongarije, Italië en Nederland.
De eerste straatstenen werden in 2009 in België gelegd, in Brussel. Andere steden volgen en Charleroi ziet de eerste Stolpersteine in 2012, op initiatief van de families van de slachtoffers, geïnstalleerd. Deze eerste twee straatstenen eren de herinnering aan Herszek ROJTMAN, die aan de Paul Jansonlaan woonde, en aan Abraham KIBEL, aan de Marie Dansestraat. Geboren in Stoczek, Polen, op 22 mei 1907, vestigde Herszek Rojtman zich in België, in Charleroi. Hij werd gedeporteerd en stierf in juli 1943 in Auschwitz.
De website van Yad Vashem bevat wat informatie over hem, inclusief zijn foto.
Tot het einde van de 19e eeuw had Charleroi zeer weinig of helemaal geen mensen met een Joods geloof. De joodse gemeenschap van Charleroi ontwikkelde zich echt in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog.

Veel gezinnen verlaten de landen van Oost-Europa tijdens een economische neergang en sluiten zich aan bij de landen van West-Europa. In België herbergen vier steden voornamelijk de Gemeenschap: Antwerpen, Brussel, Luik en Charleroi; Waalse industriële bekkens zoeken arbeiders en de regio's Luik en Carolegion zien honderden gezinnen aankomen.
De mannen houden zich bezig met de zware industrie of in de kolenmijnen, maar verlaten deze handel zo snel mogelijk om een handel te openen of zich tot de ambachtelijke industrie te wenden.
In Charleroi wordt een kleine "Joodse wijk" gevormd. Het epicentrum is de rue Chavannes. Kleine winkeltjes open aan de Nieuwstraat, de la Régence, aan de Bertrandlaan,… Er zijn kruideniers, restauranthouders, slagers, kappers, schoenmakers,…
De gemeenschap groeide en op 14 mei 1928 erkende een Koninklijk Besluit het bestaan van de Joodse Gemeenschap van Charleroi. De economische crisis van de jaren dertig volgde echter snel, gevolgd door de opkomst van extremisme. Hitler kwam in 1933 in Duitsland aan de macht; in 1936 werden in België 21 rexistische afgevaardigden gekozen bij parlementsverkiezingen.

De Tweede Wereldoorlog brak niet lang uit: op 10 mei 1940 werd België binnengevallen door Duitsland; het land capituleert op de 28e van dezelfde maand. Dit resulteert in bindende maatregelen en beperkingen voor de joodse gemeenschap. Op 29 augustus 1941 beperkt een verordening de joden tot vier steden: ze kunnen alleen hun intrek nemen in Antwerpen, Brussel, Luik en Charleroi.

In september 1942 werd Charleroi het slachtoffer van een razzia; een konvooi vertrekt voor deportatie ... 38% van de in Charleroi geregistreerde joden wordt gedeporteerd.

Straatstenen in Marcinelle (rue de l'Energie) ter nagedachtenis van Michel WISLITSKI en Frymeta GINSBERG In de nasleep van de oorlog was de Gemeenschap sterk verzwakt en had ze moeite om te herstellen. Nieuwe families sluiten zich aan bij de regio met de vraag naar arbeid, maar de dynamiek die de gemeenschap voor de oorlog kende, zal niet herboren worden.
Een kleine gemeenschap blijft echter bestaan en streeft ernaar haar activiteiten voort te zetten. In 1961 werd in de rue Pige-au-Croly een nieuwe synagoge gebouwd; het is de enige in de provincie Henegouwen. Het gebouw herbergt het Museum van de herinnering aan de rechtvaardigen onder de naties. De Gemeenschap neemt ook deel aan GRAIR, de groep van interreligieuze bijeenkomsten en acties.

Op 23 oktober 2013 werden in de straten van Ville-Haute vier nieuwe straatstenen gelegd: ter hoogte van Rue de la Régence 60, met de namen Nuchem en Rosa BIALEK en Abraham KEUSCH; in de rue Chavannes, 38 op naam van Feldon IZRAEL.
Op 29 oktober 2014 werden twee straatstenen gelegd in de rue de l'Energie in Marcinelle (n ° 64) ter nagedachtenis van Michel WISLITSKI en zijn vrouw Frymeta GINSBERG.
Op 15 februari 2015 werd een straatsteen gelegd in de rue de la Régence (n ° 65) in naam van Josek MACHNOWSKI.
Op 10 februari 2018 zijn ter herinnering aan Oscar twee straatstenen gelegd

ICI HABITAIT
Josek MACHNOWSKI
NE 1904
ARRETE 11.1.1943
DETENU MALINES
DEPORTE 15.1.1943
AUSCHWITZ
ASSASSINE

Hier herdacht

Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail