Hélène Louise Desguin werd geboren op 29 januari 1909 in Montevideo, Uruguay.
Ze trouwde met Leon Caumartin, die in 1932 overleed. Ze woonde in Kapellelei 2 in Mortsel.
De familie Desguin speelde een belangrijke rol in de Van Niftrik-route. Samen met drie andere bevriende families onderhielden zij de eerste etappe van een vluchtroute die vluchtelingen over het kanaal richting Engeland leidde. Tijdens deze etappe kwamen de vluchtelingen meestal de families Van Niftrik, Meeus, Van Dulken en Desguin in die volgorde tegen, die hen hielpen verder te vluchten naar het onbezette Frankrijk. Van daaruit konden ze doorreizen naar Engeland.
Hélène's oudste broer Victor werd op 27 mei 1940 gedood tijdens de Achttiendaagse Veldtocht.
In een naoorlogse verklaring zei moeder Marie-Louise Vigneau dat ze op verzoek van de familie Van Niftrik sinds september 1940 jonge Nederlanders naar Engeland begeleidde. Historicus Etienne Verhoeyen vermoedt dat dit een geval van fout geheugen is, aangezien de eerste Nederlandse Engelandvaarders pas op 13 januari 1941 via de Van Niftrik-route vertrokken.
De familie Desguin was desondanks vanaf het begin betrokken bij het Belgische verzet tegen de Duitse invasie en bezetting. Het waren vaak moeder Marie-Louise en Hélène zelf die vluchtelingen in Antwerpen op de trein naar Parijs zetten. Hélène's broer Charles-André, die daar in de studentenwijk woonde, begeleidde hen dan verder.
Op 9 juni 1941 probeerde Hélène de grens over te steken naar het onbezette Frankrijk bij Arbois, in het Franse departement Jura. Na een korte periode van gevangenschap vestigde ze zich eerst in Hôtel de la Balance en huurde daarna een kamer in de stad.
Hélène zette haar verzetsactiviteiten voort in Arbois. Ze raakte bevriend met een Duitse soldaat en een Duitse douanebeambte. Via deze relaties wist ze cruciale informatie te verkrijgen die haar in staat stelde om vluchtelingen via de Van Niftrik-route de grens over te smokkelen.
Tijdens deze periode reisde Hélène vaak heen en weer tussen Arbois en Antwerpen. In november 1941 ontmoette ze Nina Baumgarten en Lydia van den Broek. Op 5 december hielp Hélène de twee vrouwen en een onbekende Joodse vrouw in een taxi de grens over. Ze werden echter aangehouden en kort vastgehouden. Hoewel Hélène werd vrijgelaten, werd ze later op 9 juni 1943 gearresteerd door de Sicherheitspolizei (SiPo) in Frankrijk.
Ze werd overgebracht naar België, waar ze ernstig ziek werd. Op 15 december 1943 stierf Hélène Louise Desguin aan ziekte en ontbering tijdens haar gevangenschap in Sint-Gillis.
