Golda Luftig, 39 jaar oud, haar vierjarige dochter Madrid en haar echtgenoot Samuel Berliner werden precies 84 jaar geleden op de dag af uit hun woning aan de Grote Beerstraat 83 weggevoerd, op 28 augustus 1942, tijdens de grootschalige razzia in Antwerpen door de nazi’s, en via de Dossin-kazerne in Mechelen naar het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau vervoerd. Golda en haar dochtertje Madrid werden daar een week later, bij hun aankomst op 3 september 1942, vermoord. Samuel Berliner, die in de Spaanse Burgeroorlog bij de Internationale Brigades had gevochten, overleefde het kamp. Hij emigreerde naar Canada en stierf in 1980. Mozes Luftig en Bleina Taub, de ouders van Golda, kwamen in 1927 met hun gezin vanuit Polen naar Antwerpen, op de vlucht voor pogroms. Beiden werden in september 1942 in Auschwitz vermoord, evenals hun dochter Miriam, de oudere zus van Golda. Amschel Luftig, de oudere broer van Golda, vluchtte op tijd met zijn zwangere vrouw naar Zwitserland. Hun dochter Esther werd onderweg in Marseille geboren. Esther was aanwezig bij de plaatsing van de Stolperstein op 28 augustus.
Golda en haar jongere zussen Feigla (Vera) en Rachela zullen de geschiedenis ingaan als de drie Luftig-zussen die tijdens de Spaanse Burgeroorlog als vrijwillige verpleegsters werkten in ‘El Belga’, het door de Belgische socialisten opgerichte militair hospitaal in Ontinyent (Valencia).
Eenentwintig joodse vrouwen, voornamelijk uit Antwerpen en Brussel, samen met ongeveer tien Nederlandse vrouwen, vertrokken eind april 1937 naar Spanje, vlak na het bombardement op Guernica door de Duitse Luftwaffe (Condor-legioen). Ze werkten daar tot het allerlaatste moment (februari 1939) en verzorgden niet alleen gewonde soldaten van de Republiek, maar vooral ook gewonde vluchtelingen. Ze waren zeer geliefd bij de lokale bevolking en stonden liefkozend bekend als ‘las mamás belgas’. Alle drie de zusjes Luftig hadden partners die als vrijwilligers bij de Internationale Brigades in Spanje vochten. Vera, de jongste zus, was getrouwd met Emiel Akkerman, een populaire vakbondsleider uit Antwerpen. Hij sneuvelde al in november 1936 tijdens de Slag om Madrid. Tijdens de oorlog werkte Vera voor de verzetsorganisatie Het Rode Orkest. Ze overleefde de oorlog en stierf in 1959 in Brussel. Rachela was de partner van Elie ‘François’ Goth. Tijdens de oorlog werkte ze voor de partizanen in Brussel. Beiden overleefden de oorlog en verhuisden daarna naar Parijs. Rachela Luftig stierf in 1987.
