Lange Leemstraat 257
Antwerpen - Anvers - Antwerp
Aan de Lange Leemstraat 257 in Antwerpen - Antwerpen woonde hij met zijn ouders en oudere broer Alfred, Hans AMENT, een kleine jongen geboren in Wenen in Oostenrijk op 15/02/1934.
hij arriveerde op 4-jarige leeftijd in Antwerpen met zijn ouders en oudere broer om de nazi's te ontvluchten.
De hele familie vertrok naar Frankrijk toen de Duitsers in mei 1940 arriveerden, waarna hij werd verborgen in het beruchte Maison d'YZIEU.
Deze kleine jongen werd in mei 1944 door het 75e konvooi van Drancy naar Frankrijk gedeporteerd en vermoord in Auschwitz. Zijn enige misdaad in de ogen van de nazi's, zoals 6 miljoen andere mensen, was om als Jood geboren te worden.
Voor dit 10-jarige kind werd op 5 maart 2019 voor zijn laatste woning in België een memorypad gelegd, zodat het niet zal worden vergeten.
https://memoireshoah.org/
Hier is een korte biografie van zijn 10 levensjaren:
Hans Max Ament werd geboren op 15 februari 1934 in Wenen, Oostenrijk en werd op 4 juni 1944 vermoord in Auschwitz, Polen. Hij is een van de 44 kinderen van Izieu die tijdens de Roundup op 6 april 1944 zijn gearresteerd, gedeporteerd en vermoord in Auschwitz.
Zijn familie had in maart 1940 een visum voor de Verenigde Staten ontvangen, maar tevergeefs gewacht op plaatsen op een boot om de Holocaust te ontvluchten.
Zijn vader, Max Ament, is een fabrikant in Wenen, Oostenrijk en werd geboren op 28 juni 1895 in Sanok, Polen.
Haar moeder, Ernestina (Ernestine) Ament, werd geboren in Hongarije.
Hij heeft een oudere broer, Alfred Ament. geboren op 15 september 1927 in Wenen, Oostenrijk.
Deze grote broer leert hem zijn fiets gebruiken.
Hans Ament was 4 jaar oud toen de Duitsers Oostenrijk annexeerden. In december 1938 of begin 1939 zocht het gezin haar toevlucht in Antwerpen, een havenstad in België, en vroeg een visum aan voor de Verenigde Staten. Jonge Hans gaat naar school en leert snel Nederlands,
Ze ontvingen deze documenten in maart 1940, maar wachtten op plaatsen op een boot die ze naar Amerika kon brengen.
De jonge Hans gaat naar school en leert snel Nederlands, maar in mei 1940 vallen de Duitsers België binnen.
In het voorjaar van 1940 vertrok de familie Ament naar Parijs.
De vader van Hans Ament, die een Duits paspoort heeft, wordt gearresteerd en naar het kamp Rivesaltes gestuurd.
In het voorjaar van 1941 verkocht de moeder van Hans Ament de postzegelverzameling van haar oudste zoon voor voedsel. Later verkoopt ze haar verlovingsring.
Wanneer de familie de opdracht krijgt om in een "verzamelkamp" te verschijnen, vluchten ze naar Marseille en vervolgens in de vrije zone.
Ernestina Ament had ervoor gekozen om met haar kinderen naar Marseille te gaan in de hoop haar man te vinden. Max Ament had verzocht om overplaatsing naar Camp des Milles, nabij Aix-en-Provence. Hij kreeg toestemming om hen op het station te ontmoeten en keerde daarna terug naar het kamp.
In Marseille gaat Hans naar de openbare school en leert Frans.
In 1942 kreeg Ernestine Ament tuberculose.
Begin 1943 werd Hans 'vader Max overgeplaatst van het Camp des Milles naar Drancy.
Max Ament werd op 4 maart 1943 door Convoy 50 uit het Drancy Camp naar Sobibor of Maidanek gedeporteerd.
Hans wordt naar het Maison d'Izieu gestuurd en zijn broer wordt in een tehuis voor jongeren geplaatst.
Hans Ament arriveerde op 21 september 1943 in Izieu en zijn moeder werd zes maanden later, op 23 maart 1944, in het ziekenhuis opgenomen.
Op 10-jarige leeftijd werd hij samen met de andere kinderen van Izieu gearresteerd tijdens de Raid op 6 april 1944.
Hij werd op 30 mei 1944 door Konvooi 75 gedeporteerd van het Drancy Camp naar Auschwitz, waar hij op 4 juni 1944 werd vermoord.
Haar moeder stierf in Hauteville, Ain, 7 augustus 1944. Ze zat in het gevangenisgedeelte van het ziekenhuis omdat ze joods was.
Zijn broer, Alfred Ament, werd in maart 1944 door de kinderhulporganisatie naar Zwitserland gesmokkeld. (OSE)
Alleen Alfred Ament overleefde de Shoah en emigreerde na de oorlog naar de Verenigde Staten waar hij getuige werd van de Shoah.
Brief aan zijn moeder
Er is een brief, vergezeld van zijn kleurentekening, van Hans Ament aan zijn moeder, Ernestina Ament, die lijdt aan tuberculose en is opgesloten in het sanatorium L'Espérance in Hauteville (Ain), nabij Izieu.
Brief letterlijk getranscribeerd en geschreven door een kleine jongen wiens moedertaal Duits was. Hans volgde kleuter- en basislessen Nederlands in België en voor zijn moord nam hij een paar lessen Frans in het huis in Izieu.
'Beste moeder,
Ik heb je brief ontvangen waar ik blij van word en ik
dank je, ik heb je niet geschreven omdat ik dat niet deed
geen kaart maar een jongen gaf het aan mij
hier sneeuwt het bijna meer.
ben je bijna genezen en als de strijd goed is.
Ik eet goed en ik heb een goede gezondheid. het is koud bij jou thuis
en schrijf me als het sneeuwt, als er veel was
sneeuw hier gingen we rodelen op hellingen. we hadden veel plezier. schreef aan Fredy
dat hij me niet in het Duits moet schrijven.
bij de kolonie staat een prachtige hond genaamd Tomi
de school is in het huis er is een leraar
om naar school te gaan. ze leert het ons
goed. naast het huis staat een boerderij
met vier honden. Ik kus je 100.000.000
heel sterk je zoon jeannot die denkt
altijd van jou
jeannot »
C. Berger
HIER WOONDE
HANS AMENT
GEB. 1934 OOSTENRIJK
AANGEHOUDEN 6.4.1944 IZIEU
GEVANGEN MONTLUC EN DRANCY
WEGGEVOERD 30.5.1944
VERMOORD
AUSCHWITZ
Hier herdacht
Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail
