Rue de la Régence, 37

Op 10 februari 2018 worden in de rue de la Régence (n ° 37) twee straatstenen gelegd ter nagedachtenis van Oscar en Eglantine PETIT. Activisten binnen het Onafhankelijkheidsfront, de Petit, werden gedeporteerd naar het concentratiekamp Ellrich en vervolgens naar het concentratiekamp Ravensbrück waar ze in maart 1945 omkwamen.

Oscar, geboren 23 maart 1907 in Marcinelle en Églantine Pierre, geboren 21 april 1907 in Eigenbrakel, waren banketbakkers uit Charleroi. Toen de oorlog uitbrak, sloten ze zich aan bij het verzet (11/1941 patriottische milities) en werden vervolgens aangehaald in tal van verzets- of ontsnappingsnetwerken (komeet). Op 28 maart 1944 werden ze verraden door een Fransman die ze hadden ondergebracht en vervolgens naar de kampen Buchenwald, Dora, Ellrich (Oscar) en Buchenwald en Ravensbrück (Eglantine) gestuurd. Ze zullen niet terugkeren. Ze bevatten tal van postume decoraties.
Olivier Douchamps

https://www.rtbf.be/info/article/detail_l-incroyable-secret-de-mes-grands-parents-la-belge-histoire-de-7-a-la-une

https://www.telesambre.be/quand-le-devoir-de-memoire-prend-la-forme-dun-pave

Olivier Douchamps schrijver dinsdag 26 december 2017
De foto van een Bugatti type 37 A uit het familiearchief is het startpunt van een onderzoek dat me naar de diepten van een verleden heeft geleid dat even rijk als onverwacht was. Echte introspectie in een boeiend menselijk avontuur, dit verhaal beschrijft momenten van intens geluk, beleefd door een man en een vrouw die hun lot verenigen in de Marcinelle van het begin van de jaren 30. Dit stel, gewone gemiddelde Belgen, zal een grenzeloos patriottisme tonen door de plannen van de Duitse indringer tijdens de Tweede Wereldoorlog te dwarsbomen. Er bleef een vraag over: moet ik mijn ontdekkingen voor mezelf houden of moet ik dit avontuur delen? Schrijven of niet schrijven? ... SCHRIJF!

https://www.facebook.com/DevilersCyprien/photos/a.455120057938519/1500051903445324/?type=1&theater

http://www.vivreici.be/article/detail_des-paves-de-memoire-pour-les-resistants-carolos-grace-a-leur-petit-fils?id=159475

De Tweede Wereldoorlog brak niet lang uit: op 10 mei 1940 werd België binnengevallen door Duitsland; het land capituleert op de 28e van dezelfde maand. Dit resulteert in bindende maatregelen en beperkingen voor de joodse gemeenschap. Op 29 augustus 1941 beperkt een verordening de joden tot vier steden: ze kunnen alleen hun intrek nemen in Antwerpen, Brussel, Luik en Charleroi.

In september 1942 werd Charleroi het slachtoffer van een razzia; een konvooi vertrekt voor deportatie ... 38% van de in Charleroi geregistreerde joden wordt gedeporteerd.

Toespraak van Léon Birlek,
verborgen kind

Hallo allemaal,

Ik heb geen spreektalent. Maar je hebt geen talent nodig om je hart te openen.

Ik wil gewoon een oprecht eerbetoon brengen aan deze goede mensen die, toen de tijd daar was, reageerden
aanwezig met het risico van hun leven.

Door een gelukkig toeval wreef ik met de mensen wier namen hier zijn gegraveerd.

Deze dappere mensen, Monsieur en Madame Petit, ik begroet ze met heel mijn hart. Ik ben me zeer bewust van het lijden dat hun was en mijn dank is voor altijd.

Het is mijn plicht om hier de drie naburige families, die niet aarzelden, toen mijn gezinsleven ernstig werd bedreigd, met ons te verbinden voor meer dan acht dagen.

Deze vorm van verzet draag ik diep in mij.

Wat zou ik u van mijn kant nog een keer vertellen? Ik ben tachtig jaar geleden in deze straat geboren en deze kasseien galmen nog steeds onder mijn voeten! Dit is waar mijn vader vertrok om nooit meer terug te komen. Ik kan hem nog steeds zien lopen onder begeleiding van een chiourme bewaker, onder de betraande blik van mijn moeder, ikzelf, onze vrienden, hulpeloze getuigen van het drama dat zich afspeelde.

Al deze mensen zou ik graag samen willen kennen, verenigd, verenigd door tegenslag, joden, Belgen, verzet, gedeporteerd.

Deze vuile oorlog zal hen voor altijd hebben verenigd.

WE ZULLEN ZE NIET VERGETEN!

Léon BIRLEK
Verborgen kind

Toespraak van Marcel Zalc
President van de AMS

Dames en heren in uw kwaliteiten en kwaliteiten,

Allereerst namens de AMS, de Vereniging voor het Geheugen van de Shoah, bedankt dat u ons de organisatie van het leggen van de geheugenstenen heeft toevertrouwd in naam van al deze helden die opgeworpen tegen de nazi-barbarij, die zelfs hun leven schonk.

De geschiedenis van een stad kan niet beperkt blijven tot het huidige moment. Het is handig om eigenaar te worden van zijn geschiedenis en daarvoor heb je een bindmiddel, een erfgoed en historisch cement nodig, zelfs een collectief geheugen. Dit is hoe de geplaveide geheugenstenen die vandaag in Bois d'Haine, Jambes en hier in Charleroi zijn verzegeld, zullen herstellen wat de inzet van deze mannen was voor vrijheid in ons land en tegen de oprichting van een regime die totalitair wilden zijn.

Deze kleine stedelijke herdenkingsmonumenten die al in veel Europese steden zijn gevestigd en zijn gemaakt door de Duitse kunstenaar Gunter Demnig, willen passanten in hun hoofd aanspreken om reflectie te stimuleren, maar ook in het hart om alle maatregelen te nemen van hun moed.

Deze kasseien zullen alle voorbijgangers van alle geloofsovertuigingen ondervragen, ze zullen een dialoog over het onderwerp openen en daarmee een terugkeer naar de geschiedenis en haar actoren autoriseren om de anonimiteit te verlaten om een plaats te vinden in de gemeenschap van mannen.

Elk van deze geheugenblokken zal een plaats vinden in het bewustzijn van de publieke opinie en in het onderwijssysteem. Veel efficiënter dan een statisch monument, de veelheid van deze kleine kasseien in onze steden, maakt deel uit van het dagelijkse landschap als bewijs van een duister verleden, ze tonen aan dat overal in het land nazi-terreur werd opgelegd .

Onze aanwezigheid op deze plek brengt hoop en een burgerplicht, wat inhoudt dat we niet kunnen veranderen, maar wat er ook zal zijn, we kunnen allemaal handelen om het anders te maken en daarom is het belangrijk voor ons Laten we, om vandaag te vechten tegen degenen die geneigd zijn te weigeren te begrijpen, voorbijgangers van herinnering zijn, omdat deze herinnering nooit vanzelf zal verdwijnen, ze zal altijd nog meer moeten worden meegenomen als de laatste getuigen zijn verdwenen.

ICI HABITAIT
OSCAR PETIT
NE 1905
RESISTANT ARME
FRONT INDEPENDANCE
ARRETE 28.3.1944
DEPORTE ELLRICH
ASSASSINE 14.3.1945

ICI HABITAIT
EGLANTINE PETIT-PIERRE
NEE 1907
RESISTANTE ARMEE
FRONT INDEPENDANCE
ARRETEE 28.3.1944
DEPORTEE RAVENSBRUCK
ASSASSINEE 28.3.1945

Hier herdacht

Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail