Bevrijdingslaan 112

Wilfried werd op 8 december 1922 als Belg te Terneuzen geboren. Begin december 1940 was hij, als jonge student van amper achttien jaar, medestichter van de eerste weerstand cellen aan de Universiteit Gent. Goede vrienden aan de unief waren onder anderen Jan Everaert (teruggekeerd uit KZ Neuengamme) en Pieter Dossche (+ KZ Neuengamme 2/5/1942). Slechts enkele maanden nadien traden zij toe tot de Patriottische Milities van het Onafhankelijkheidsfront, Sector III Gent. Wilfried werd aangeworven door André Mandrycxs, die later een vooraanstaande rol zou spelen in het Belgische solidariteits- en verzetcomité in het concentratiekamp van Neuengamme aan de rand van Hamburg.

Tot aan de datum van zijn aanhouding was Wilfried aanwerver van nieuwe leden, organiseerde hij gewapende verzetsgroepen en nam hij deel aan talrijke sabotagedaden. Hij zamelde stelselmatig nuttige militaire inlichtingen in en was uitgever en verspreider van de clandestiene pers, zoals ‘Londen-Moscou’ en ‘Studentensignaal’. Samen met zijn vrienden was hij medeaanvoerder van een goed georganiseerde massale patriottische opstand tegen de bezetter.

Wilfried werd echter samen met vrienden verklikt en op 31 juli 1941, wegens zijn politieke overtuiging en vaderlandslievende bedrijvigheid in studentenmiddens, aangehouden. Hij had sluikbladen bij zich en een rollint met de Belgische driekleur, waarvan hij stukken knipte voor de Gentenaars. Vooreerst verbleef hij 3 weken in de ‘Nieuwewandeling’ gevangenis te Gent, waarna hij 1 maand in het Fort van Breendonk opgesloten werd.

Vervolgens behoorde hij tot het allereerste Belgische konvooi naar een Duits concentratiekamp, meer bepaald dat van KZ Neuengamme in Hamburg. Op 22 september 1941 vertrok dit konvooi met 256 Belgische Politieke Gevangenen naar Hamburg, waar het op 24 september 1941 aankwam. Wilfried werd kampnummer 06273 toegewezen. Finaal overleefden slechts 54 Belgen van dit allereerste konvooi KZ Neuengamme, dat is slechts 1 op 5!. Wilfried hield het minder dan 7 maanden vol in het hoofdkamp van Neuengamme. Reeds op 14 april 1942, een tweetal weken na zijn vriend Pieter Dossche (NG-06277), overleed hij aldaar van uitputting en ziekte.

Naast de vele medailles die hem postuum toegekend werden, werd hij ook postuum bevorderd tot Kapitein van de Gewapende Weerstand.

Hier herdacht

Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail