Marcel Lobbestael werd geboren op 9 maart 1924. In die tijd woonde de familie Lobbestael in wat nu de Louis Leynstraat 8 in Rumbeke is.
Op twintigjarige leeftijd werd Marcel gearresteerd omdat hij weigerde voor de Duitsers te werken. Twee dagen later werd hij naar Duitsland gedeporteerd, waar hij gedwongen werd te werken bij Rautal Werke Wernigerode (een nevenkamp van Buchenwald en een wapenfabriek). Toen hij van daaruit kortstondig naar huis mocht terugkeren, dook hij onder in Rumbeke.
En nu komt zijn jongere zus Simonne in het verhaal: deze zus, die anderhalf jaar ouder was, werd midden in de oorlog ernstig ziek en stierf uiteindelijk op 26 juni 1944. Het is zeer aannemelijk dat Marcel niet terugkeerde naar Rautal Werke in Duitsland vanwege deze benarde situatie thuis: de langdurige ziekte van zijn enige zus en zijn plichtsbesef om voor haar te zorgen. In zijn overlijdensbericht staat ook dat “Simonne alleen door haar broer verzorgd wilde worden”.
Anderhalve maand na haar overlijden werd Marcel thuis gearresteerd door de Gestapo en rechtstreeks naar het ReimaHG-kamp in Kahla gebracht. Daar stierf hij op zijn 21e verjaardag aan tyfus.
Zowel broer als zus stierven dus op 21-jarige leeftijd. Hun ouders bleven kinderloos achter en bleven tot hun dood (eind jaren 80/begin jaren 90) in de Louis Leynstraat wonen.
