Josef Köhler, geboren op 26 juli 1906 in Ludwigshafen, was een opgeleid timmerman en lid van de SPD. In het voorjaar van 1933 behoorde hij tot de sociaaldemocraten die op grond van het Rijksdagbranddecreet door de nazi’s in „beschermende hechtenis“ werden genomen. Van 17 maart tot 12 april 1933 zat hij gevangen in het kamp Neustadt, waar hij cel 40 deelde met verschillende andere gevangenen, waaronder Wilhelm Weber, de zoon van Jakob Weber. Vervolgens werd hij overgebracht naar de gevangenis van Frankenthal, waar hij tot 25 april 1933 vastzat. Als lid van het Reichsbanner bleef Köhler na zijn vrijlating onder toezicht staan. Ondanks het verbod op de SPD bleef hij deelnemen aan het ondergrondse verzet in Mutterstadt, waar hij hielp bij de verspreiding van illegale pamfletten, brochures en posters tegen het naziregime, met groot risico voor zichzelf en zijn familie. In 1946 trad hij toe tot het nieuw gekozen bestuur van de heropgerichte SPD in Mutterstadt. Hij stierf daar op 14 maart 1973.
