August Biebinger werd geboren op 20 april 1890 en had elf broers en zussen, van wie er vijf stierven voordat ze volwassen waren. Hij woonde ten laatste samen met zijn broer Wilhelm aan de Oggersheimer Straße 12 in Mutterstadt. Hij was ongehuwd en diende als infanterist in de Eerste Wereldoorlog; in december 1914 raakte hij ernstig gewond door een schot in de rug. In 1916 werd hij vrijgesteld van militaire dienst om te gaan werken bij Pfalz Mühlwerke in Mannheim. Biebinger leed aan epileptische aanvallen en werd aangemerkt als “gevaarlijk voor de openbare orde”. Op 13 december 1932 werd hij opgenomen in het districtsziekenhuis en verzorgingsinstelling in Frankenthal. Zijn overlijden werd daar op 19 maart 1942 geregistreerd. Frankenthal werd later de zetel van een Erfelijk Gezondheidshof, en in de kliniek zijn 'euthanasie'-moorden gedocumenteerd; patiënten die als 'levensonwaardig' werden beschouwd, stierven vaak door uithongering of overdoses, terwijl de werkelijke doodsoorzaken werden verborgen.
