Otto Heck werd op 24 januari 1897 in Neuhausen geboren als tweede van vier kinderen van stukadoor Peter Heck en zijn vrouw Emma Heck (geboren Fuchs). Het gezin woonde aan de Bahnhofstraße 9.
Op 28-jarige leeftijd werd bij hem schizofrenie vastgesteld, die werd toegeschreven aan "psychologische invloeden in het verleden – mogelijk als gevolg van de oorlog". Otto had tijdens de Eerste Wereldoorlog in Britse gevangenschap gezeten. Na drie jaar lang thuis geprobeerd te hebben zijn ziekte onder controle te krijgen, werd hij opgenomen in de verpleeginstelling in Winnental (Winnenden).
Opvallend is dat het begin van Otto's psychische problemen samenviel met het overlijden van zijn moeder, hoewel er in zijn medische dossiers geen direct verband wordt vermeld.
De jonge blonde man werd daar al omschreven als 'arbeidsongeschikt'. Hij ontving vervolgens geen bezoekers meer. Zijn vader stierf in 1930 en twee van zijn broers en zussen emigreerden naar Amerika.
De volgende officieel geregistreerde vermelding over Otto betreft zijn deportatie naar Grafeneck op 3 juni 1940. Hij werd daar dezelfde dag nog vergast. Sonnenstein (Pirna) werd vermeld als officiële plaats van overlijden en 22 juni 1940 als datum van overlijden – een veelgebruikte tactiek om geen argwaan te wekken bij familieleden vanwege het hoge aantal sterfgevallen in Grafeneck.
heimatgeschichte-neuhausen.de
