Benedikta Helena Mayer werd op 8 oktober 1901 in Neuhausen geboren als derde van negen kinderen. Haar vader, Stefan Mayer, was schoenmaker en getrouwd met Sofie (née Bayer). Het grote gezin woonde aan de Seestraße 16.
In 1926, drie jaar na de dood van haar moeder, werd de ongetrouwde naaister Benedikta Helena opgenomen in de verpleeginstelling in Rottenmünster (bij Rottweil) met de diagnose schizofrenie. Vier jaar later overleed ook haar vader.
Toen ze in 1934 werd overgeplaatst naar de verpleeginstelling in Liebenau (nabij Meckenbeuren), werd ze beschreven als een patiënt met een psychische aandoening die last had van auditieve hallucinaties, achtervolgingswaan en angst voor vergiftiging.
Helena, die bij haar opname in Rottenmünster in 1926 als prikkelbaar werd beschreven, was inmiddels veel rustiger geworden. Ze sprak weinig, bleef grotendeels op zichzelf en hield zich bezig met handwerk. Ze kon voor zichzelf zorgen en was erg reinigingsgezind, hoewel ze nog steeds last had van zintuiglijke waanideeën. In 1936 werd in een medisch rapport uit Liebenau echter al gesteld dat ze niet langer in staat was om zelfstandig voor zichzelf te zorgen. Verder werd opgemerkt dat ze helemaal niet meer sprak. Hoewel ze nog steeds kalm leek, leek ze steeds meer in zichzelf gekeerd en emotioneel afgestompt. Ze verrichtte af en toe huishoudelijke taken, maar zat vaak werkeloos. Op 2 oktober 1940 – hoewel later 20 november 1940 als haar officiële overlijdensdatum werd opgegeven – werd ze naar Grafeneck gedeporteerd en daar nog dezelfde dag vergast.
heimatgeschichte-neuhausen.de
