Geboren op 13 maart 1907 in Harnes (Pas-de-Calais) was Lucien Demarque een gisthandelaar, echtgenoot en vader van twee kinderen. Tijdens de Duitse bezetting sloot hij zich in juni 1943 aan bij de plaatselijke verzetsgroep FTPF. Op 8 juli 1944, toen hij wapens aan het verzamelen was voor het verzet, werden hij en twee kameraden gevangen genomen bij een Duitse wegversperring. Zijn metgezellen werden geëxecuteerd, Demarque werd gevangen genomen en vervolgens op 1 september 1944 gedeporteerd in de "Loos trein". Hij werd naar Sachsenhausen gestuurd (nr. 97800) en later naar Karlshagen bij Peenemünde, waar hij puin moest ruimen van bombardementen. Hij werd opnieuw overgebracht naar Ellrich en vervolgens naar Bergen-Belsen en op 15 april 1945 werd hij bevrijd door de Britten. Hij werd ernstig verzwakt gerepatrieerd en hielp later bij het lokaliseren van de lichamen van zijn kameraden. Demarque hervatte zijn werk in 1952 en stierf in Lens op 12 oktober 1979.
