Sallandstraat 14

Negentien jaar was ze, toen Cornelia samen met haar man in verzet ging tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wat ons nu aan haar helpt herinneren is de struikelsteen aan de Sallandstraat. Dit is het verhaal van verzetsvrouw Cornelia.

Cornelia van Baalen- Bosch zou komende zomer 95 worden. Corrie, zoals ze werd genoemd, werd in augustus 1925 geboren in Deventer. Op haar achttiende verloofde ze zich met student Joost van Baalen. Op 28 maart 1945 trouwde het stel, maar een lang en gelukkig huwelijk zou het niet worden.

Naast hun liefde, deelden ze samen een geheim. Ze waren namelijk lid van dezelfde verzetsgroep in Deventer. Corrie was de enige vrouw in de verzetsgroep of Knokploeg (KP). De groep had zich verschanst in de smeeroliefabriek Twentol aan de Meester H.F. De Boerlaan, om van daaruit de brug over de IJssel te bewaken tegen eventuele Duitse vernietigingspogingen van Duitse zijde. Zo zouden de Canadezen de stad kunnen bevrijden.

Op 8 april 1945 verschanste de kleine knokploeg zich in de fabriek, met zicht op de brug. Op de ochtend van 10 april ontdekte een Duitse soldaat de groep. De verzetsstrijders wisten hem te overmeesteren en te ontwapenen. Nadat hij hen om zijn leven smeekte en beloofde hen niet te verraden, lieten ze hem gaan.

Die goedheid en menselijkheid werd ze fataal. Terwijl de Canadese soldaten op het punt stonden de brug naar Deventer over te gaan, werden de jongeren in de Twentolfabriek omsingeld en beschoten. Het pand werd in brand gestoken en uitgerookt. Nog diezelfde avond zou de stad worden bevrijd.

In latere verslagen stond dat Corrie in de Twentolfabriek was omdat ze ‘zo graag dichtbij haar echtgenoot Joost wilde zijn.’ Toch was Corrie een volwaardig lid van de groep. Al lang voordat het Twentoldrama plaatsvond, waagde Corrie haar leven als koerierster voor het Deventer verzet. Niemand wist dat ze betrokken was bij sabotageacties en rustig met vervalste persoonsbewijzen en wapens in haar fietstassen de hele de stad doorfietste, langs controleposten van de Duitsers. Meisjes werden nu eenmaal minder snel gecontroleerd.

Corrie was altijd al ‘anders’, weet haar nichtje Geesje Bosch later te vertellen. Geesje laat weten dat Corrie stoer en eigenzinnig was en zich weinig aantrok van wat anderen van haar vonden. Dat was zeker in die tijd opmerkelijk. Corrie groeide op in een gewoon arbeidersgezin. Haar vader was stukadoor, haar moeder huisvrouw. Ze had zeven zussen en twee broers; het gezin Bosch woonde in de Tibbensteeg. Corrie werkte als laboratoriumassistente bij Noury & Van der lande, een voorloper van het AKSO-concern.

Geesje wist al heel jong dat haar tante Corrie Bosch een bikkel was. “Terwijl het minstens vijftien graden vroor ging ze rustig schaatsen op een ondergelopen veldje hier in de buurt. Met kousen, een lange broek had ze niet.” En ze hing graag met de studenten van de Tropische Landbouwschool. Om acht uur moest ze thuis zijn want dan ging de avondklok in; het was al een poosje oorlog. Maar Corrie bleef gewoon bij haar vrienden slapen.

Niemand, vooral haar ouders niet, wist dat ze zich als enige meisje had aangesloten bij een illegale gewapende verzetsgroep. Niet vanuit een ideologie maar gewoon, omdat ze tegen onrecht was, tegen Jodenhaat en onderdrukking.

De verzetsgroep van Corrie wordt herdacht door middel van het Twentolmonument aan de Snipperlingsdijk. Bij haar ouderlijk huis aan de Sallandstraat ligt een struikelsteen ter nagedachtenis aan Cornelia van Baalen – Bosch. Bron: www.struikelstenen-deventer.nl.

Hier herdacht

Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail