Benjamin Hes, geboren in Gorredijk in 1855, was textielhandelaar en later vennoot in het familiebedrijf M.J. Hes. Hij trouwde in 1892 met Frederica van Huiden; het echtpaar had geen kinderen maar voedde de vier weeskinderen van Benjamins broer op. Na hun pensionering woonden ze in Utrecht en later Haarlem met hun pleegdochters en neef Michiel. In 1942 doken Benjamin en Frederica onder in Pension Frank in Amsterdam, maar ze werden gearresteerd en gedeporteerd naar Auschwitz, waar ze in februari 1943 werden vermoord. Michiel, die de textielhandel had voortgezet, werd in oktober 1942 van werkkamp Vledder naar Auschwitz gebracht en ook vermoord. Clara en Allegonda, de pleegdochters, overleefden door onder te duiken; Bernard stierf na dwangarbeid. Veel familieleden kwamen om in de Shoah, maar een paar overleefden.
