Henriette Salomonson werd op 1 november 1862 in Almelo geboren als dochter van Maurits Salomonson en Jeanette Mesritz. Ze volgde een opleiding in Haarlem als een van de eerste vrouwen die lerares konden worden; ze behaalde haar diploma als onderwijskracht en slaagde voor examens Duits en Frans. Later werkte ze als lerares of gouvernante, onder meer in Nederlands-Indië, waar ze lesgaf in Semarang, Cheribon en Makassar. Na in Bloemendaal en Amsterdam te hebben gewoond, verhuisde ze op 25 maart 1942 naar de Van Hogendorpstraat 16 in Haarlem, vlakbij haar broer Isaac Lion. Na zijn deportatie verhuisde ze naar Amsterdam. Henriette kwam op 29 januari 1943 in Westerbork aan; pogingen om verlof te krijgen mislukten. Op 9 februari werd ze gedeporteerd naar Auschwitz en bij aankomst, op 12 februari 1943, op 80-jarige leeftijd vermoord.
