Rapenburg 38 Leiden
Nederland is in oorlog, Wim neemt deel aan het verzet. We weten weinig van zijn activiteiten omdat Bouby vanaf het begin heeft aangegeven niets te willen weten, uit vrees dat ze samen opgepakt zouden worden en de kinderen alleen achter zouden blijven. Wat we wel weten is dat Wim mensen leerde hoe ze konden ademen alsof ze astma hadden, zodat ze onder de ‘Arbeidseinsatz’ uit kwamen. Wim heeft belangrijke contacten binnen het verzet, zo ook met een Leidse politiecommissaris. Als er gevaar is voor arrestatie wordt Wim gewaarschuwd, neemt hij de benen en kan bij Apotheker Kok, ook verzetsman, hier op de hoek van het Rapenburg kijken hoe de vijand tevergeefs aanbelt. Tot die 15e mei 1944. Wim is verraden en kan niet worden gewaarschuwd omdat de politiecommissaris de enige is die weet van zijn op hand zijnde arrestatie. Een waarschuwing zou in zijn richting kunnen wijzen. De bezetter staat voor de deur, Wim doet zelf open en wordt gearresteerd. Hij wordt gevangengenomen in het ‘Oranjehotel’ in Scheveningen. Daarna wordt hij naar Kamp Vught gebracht. Na een verblijf aldaar gaat hij naar Kamp Neuengamme, in de buurt van Hamburg. De hongerwinter staat voor de deur maar de Leidse middenstand laat het jonge gezin niet in de steek en helpt waar het kan. Terwijl Bouby de hongerwinter doorbrengt met de twee kleintjes en geregeld op hongertocht gaat, op de fiets met houten banden met haar goede vriendin Sjoeke Schaper, weten we nu dat Wim in een concentratiekamp zat. De overlevering vertelt ons dat hij een baard droeg, enigszins gelovig was geworden en dat hij zijn werk als arts zo goed en kwaad als het ging voortzette. Toen iemand vroeg wat hij nodig had was het antwoord: “Het is alsof ik een oorlog moet voeren met een geweer zonder munitie. Ik kan geen arts zijn zo”. Het moet wanhopig zijn geweest. De oorlog loopt ten einde, de nazi’s ontruimen de concentratiekampen en zetten de gevangenen op dodenmarsen. Wim komt terecht in Noord-Duitsland, waar hij met honderden andere gevangenen op het schip Cap Arcona wordt gezet. Dit schip vaart onder Duitse vlag en wordt -tragisch genoeg- op 3 mei 1945 door de geallieerden gebombardeerd. Wim komt samen met honderden gevangenen om het leven, zijn lichaam wordt begraven in een ‘sammelgrab’ op een begraafplaats in Lübeck.
Hier herdacht Willem Mariannes Flim 1904 – 1945 Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail