Jozef De Cock (ur. 1921) wstąpił do Białej Brygady w 1941 r., a następnie do Tajnej Armii, prowadząc sabotaż przeciwko okupantowi. Zmuszony do pracy w Niemczech w 1943 r., ukrył się w Puivelde w 1944 r., ale został aresztowany 6 lipca wraz z dwoma towarzyszami. Deportowany do Buchenwaldu 10 sierpnia 1944 r., został wkrótce przeniesiony do Blankenburga, gdzie więźniowie znosili głód, znęcanie się i wyczerpującą pracę przymusową. Zachorował i przeżył marsz śmierci w kwietniu 1945 r., po czym 30 kwietnia został uwolniony przez Szwedzki Czerwony Krzyż. Po opiece w Szwecji powrócił do Belgii 12 czerwca 1945 roku.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
