Gustav Landauer, jego żona Gerty i ich córka Gretel mieszkali przy ulicy Smedenweg 6a w Blaricum po ucieczce z Niemiec, a później z Rotterdamu. Landauer prowadził firmę zajmującą się handlem włóknami, ale stracił nad nią kontrolę pod rządami nazistów. W 1942 roku skonfiskowano ich mienie, co odzwierciedlało pogarszającą się sytuację rodziny.
Pod koniec 1942 roku rodzina została zmuszona do przeniesienia się do Amsterdamu, a wkrótce potem deportowana przez Vught i Westerbork. We wrześniu 1944 roku zostali przewiezieni do Theresienstadt, a następnie do Auschwitz. Gustav został zamordowany w październiku 1944 roku, a Gerty i Gretel zginęły w styczniu 1945 roku.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
