Dijkstraat 114
Dendermonde
Vastberaden en steeds optimistisch in den vollen zin van het woord, begreep deze man - uit - één - stuk de nood van zijn overweldigd land en handelde zooals zijn harde plicht het hem gebood.
Op het vliegveld van Chèvre, waar hij tot kort voor zijn aanhouding werkte, verzamelde hij inlichtingen voor de geallieerden. Bovendien verleende hij hulp aan geallieerde vliegers, zeelieden, soldaten en parachutisten en reisde talrijke malen naar de kusten van België, Frankrijk en Holland, om er spionnageopdrachten uit te voeren. Wellicht zullen wij nooit te weten komen hoe veelzijdig en belangrijk zijn activiteit ondergrondsch geweest is. Doch de Duitschers kwamen er achter en den 26en September 1942 werd hij door de Gestapo gearresteerd. Toen verliep alles snel. Na vijf weken gevangenschap te Gent werden René Verleyen en zijn medewerkers naar Brugge overgebracht, om er voor het Duitsche gerecht te verschijnen als de medeschuldigen in een der grootste spionnagecomplotten van België. Enkele dagen rechtspraak waren voldoende om over hen de doodstraf uit te spreken. In de bosschen van Loppem werd het vonnis den 10den November 1942 voltrokken.
In zijn laatste brief aan zijn familie lezen we : "Vaarwel - Houdt U sterk zooals ik - Eens zien we elkander weer".
Het is de taal van een man die men terecht heldhaftig heeft genoemd. Toen hij de woorden "Eens zien we elkander weer" neerschreef, - dat was enkele uren vóór zijn dood - kon hij niet vermoeden hoe deze woorden waarheid zouden worden. Zijn vrouw heeft hem inderdaad weergezien. Het is aan haar te danken dat het lijk van haar man en dat van zijn gezellen in de winter van 1944 werden teruggevonden. Geheel alleen begaf zij zich op weg naar Haechtel, in de streek van Leopoldsburg. Talrijke graven van terechtgestelden bevonden zich in een bosch, dat gedurende de bezetting door de Duitschers streng bewaakt werd en waar geen mensch binnen kon dringen. Na vele wederwaardigheden vond Mevrouw Verleyen daar het stoffelijk overschot van haar dierbaren echtgenoot, die gemakkelijk aan zijn blond qolvend haar en aan zijn kleeren te herkennen was. Onversaagd en met een bewonderenswaardigen moed, zette zij haar opzoekingen voort en mocht er in slagen ook de graven te vinden van hen die met hem waren neergeschoten, o.a. van den Eerwaarden Pater De Meirsman en vun den Heer A. Hannoset.
Dank zij haar konden op 14 April 1945 de plechtige overbrenging en begrafenis van deze moedige invwoners van onze stad plaats hebben.
René Verleyen is van ons heengegaan in den bloei van zijn leven. Zijn offer is niet tevergeefs geweest, zijn aandenken leeft in ons voort.
Tekst geleverd door Chris Phare
Hier herdacht
Is een steen hier beschadigd of weg? Laat het ons weten per e-mail
