Margareta „Margrit“ Gümpel werd in 1925 in Boekarest geboren als dochter van een in Zwitserland opgegroeide Duitse moeder en een Zwitserse vader. Na haar terugkeer naar Zwitserland werd ze in kindertehuizen geplaatst en bestempeld als verstandelijk gehandicapt, hoewel een lerares potentieel in haar zag. Omdat ze als Duitser werd beschouwd en haar ouders de zorgkosten niet konden betalen, dreigden de autoriteiten in Zürich met uitzetting. In 1935 werd ze naar het St. Josef-tehuis in Herten, Duitsland, gestuurd. Daar werd ze kwetsbaar voor het nazi-beleid inzake “euthanasie”. Op 21 augustus 1940, op 15-jarige leeftijd, werd Margrit via Emmendingen naar het vernietigingscentrum Grafeneck vervoerd en vermoord in het kader van Aktion T4. Uit Zwitserse documenten bleek later dat ambtenaren vermoedden dat de officiële doodsoorzaak vals was.
