De familie Vos woonde aan de Simon Stevinweg 4B in Bussum. Daniël Vos, handelsreiziger en kinderboekenschrijver, was getrouwd met Betsy Bueno de Mesquita. Ze hadden twee kinderen, Jacob (Japie) en Letty Mia. Daniël schreef boeken en artikelen, maar waarschuwde ook voor het toenemende antisemitisme. In 1941 werd hij gearresteerd wegens verzetswerk en later opgesloten in Dachau en Allach. Terwijl hij weg was, werden Betsy en de kinderen gedwongen naar Amsterdam te verhuizen. In maart 1943 werden ze naar Westerbork gebracht en vervolgens gedeporteerd naar Sobibor, waar Betsy, de achtjarige Jacob en de zesjarige Letty op 2 april 1943 werden vermoord. Daniël overleefde de kampen en keerde na de oorlog terug, waarna hij pas te horen kreeg dat zijn vrouw en kinderen nooit meer zouden terugkeren.
