Nico Andriesse werd op 18 maart 1914 in Roermond geboren. Hij was de oudste zoon van Henri Andriesse en Annatje Andriesse-Bouman. Het echtpaar had nog twee andere zonen: Bernard en Alfred. Zijn vader, Henri, was slager van beroep.
Nico werkte als vertegenwoordiger voor de firma Zwanenberg in Oss, een slachthuis en vleesverwerkend bedrijf. Hij woonde enkele jaren in een huurwoning in Amersfoort aan de Sint Anfridusstraat 49.
In 1934 verhuisde hij van Den Haag naar Eindhoven. In 1941 woonde Nico Andriesse bij zijn ouders aan de Hoogstraat 47a in Eindhoven. Zijn vader bood Joodse handelsreizigers, die elders niet meer welkom waren, de mogelijkheid om bij hem thuis een broodje en koffie of thee te komen nuttigen.
Na 1941, tot aan zijn deportatie, woonde Nico aan de Emmastraat 18a in Enschede. Hij werd op 31 augustus 1942 vanuit Westerbork gedeporteerd. Nico Andriesse werd op 28 februari 1943 in Midden-Europa vermoord.
Zijn ouders en broers overleefden de oorlog. Bernard trouwde in 1942 met Rachel Olman; zij woonde ook aan de Hoogstraat 47a. Bernard en Rachel werkten in het Philips-Kommando.
Alfred en zijn ouders doken onder.
