Maria Komocar (z domu Hasenauer, 1889–1941) urodziła się w regionie Pinzgau i wychowała piątkę dzieci w dużej mierze samodzielnie po tym, jak jej mąż wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W czasach nazistowskich władze próbowały najpierw deportować ją do Jugosławii, twierdząc, że jest „leniwa” i nie ma dochodów, ale udało jej się tymczasowo uniknąć wydalenia, udowadniając, że pracowała. W 1939 roku została umieszczona w salzburskiej placówce psychiatrycznej z diagnozą schizofrenii, a później przetrzymywana tam na czas nieokreślony. Chociaż upierała się, że jest zdrowa i chce wrócić do domu, aby pracować, 21 maja 1941 roku została przewieziona do ośrodka zagłady Hartheim niedaleko Linzu. Prawdopodobnie została tam zamordowana pod koniec maja lub na początku czerwca 1941 roku jako ofiara nazistowskiej „eutanazji”.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
