Już w lipcu 1940 roku Marcel De Mol, kościelny z Tisselt, zaczął szukać osób, które chciałyby walczyć z nazistowskimi okupantami, ale też tych, którzy współpracowali z nimi. Jednocześnie chciał zachęcić patriotycznie nastawionych mieszkańców, żeby nie tracili wiary w zwycięstwo.
Marcel De Mol rekrutował zwolenników w Tisselt, Boom, Londerzeel i Klein-Brabant. Po kilku miesiącach grupa liczyła 111 członków. Ich grupa oporu nazywała się „De Zwarte Hand” (Czarna Ręka).
We wrześniu 1941 r. dokonano pierwszych aresztowań, a pod koniec października wszyscy członkowie ruchu oporu, w tym Marcel De Mol, zostali aresztowani. Osiemdziesiąt pięć lat temu zniknęli na lata jako więźniowie Nacht und Nebel w więzieniach i obozach nazistowskich. Siedemdziesięciu ośmiu z nich nie przeżyło wojny. Marcel De Mol został rozstrzelany 7 sierpnia 1943 r. po pokazowym procesie.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
