Losy Maxa i Elsy Sontheimerów zbadały Ute Hechtfischer, koordynatorka inicjatyw związanych z kamieniami pamięci w Stuttgarcie, oraz Margret Frenz. Max Sontheimer był właścicielem firmy „Sontheimer & Cie”, renomowanego stuttgarckiego hurtowni wstążek i wyrobów jedwabnych. W 1901 roku poślubił Elsę Levy ze Stuttgartu. Żydowska para mieszkała przy Schlosserstraße 23, ale pod presją nazistów zostali zmuszeni do opuszczenia domu, a później do przeniesienia się do Dellmensingen koło Ulm. W sierpniu 1942 roku Max i Elsa zostali deportowani do Theresienstadt. Miesiąc później, we wrześniu 1942 roku, zostali zamordowani w obozie zagłady w Treblince.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski