Isaac (1876–1942), Jacob (1877–1942), Anna (1883–1942) i Leentje Bondt (1898–1942) byli czwórką niezamężnych rodzeństwa, które po śmierci rodziców nadal mieszkało razem.
Ich ojciec, Joseph Bondt, był fryzjerem. Zmarł w 1907 roku. Najstarszy syn, Abraham (ur. 1874), mieszkał w Londynie od 1899 roku. Według rejestru wojskowego był muzykiem. Jego młodszy brat Andries (Andrew) dołączył do niego w 1902 roku. Andrew poślubił swoją kuzynkę Annę Bondt w 1915 roku; ich córka Bertha zmarła w 1935 roku.
Ich matka, Rachel Bondt-van Praag, zmarła w 1938 roku w wieku 86 lat. Abraham, jako najstarszy syn, zamieścił nekrolog w Holandii z Londynu.
Leentje, najmłodsze z dzieci Bondtów, pracowała blisko domu: była sprzątaczką w głównej synagodze izraelskiej, obecnie będącej częścią muzeum. Jej brat Isaac był szlifierzem diamentów. Anna pracowała jako sprzedawczyni. Jacob był portierem.
Rodzeństwo Bondt zostało aresztowane 10 września 1942 r. – podobnie jak ich sąsiedzi Sara Vos i Betje Bloch – i po jednej nocy spędzonej w Westerborku zostało deportowane 18. transportem do Auschwitz. Tam zostali zamordowani 14 września.
Abraham zmarł w Londynie w 1950 roku. Andries/Andrew zmarł w 1966 roku. Nie pozostawili potomstwa.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
