Engelina Sealtiel, druga córka Davida Sealtiela i Wilhelminy Woudstra, urodziła się na Rechtboomsloot w centrum Amsterdamu. Uboga żydowska rodzina miała co najmniej trzynaścioro dzieci do 1910 roku; ich ojciec, szlifierz diamentów, zmarł w 1924 roku, a matka w 1934 roku. Tylko czworo dzieci przeżyło Holokaust. Engelina, niezamężna i prawdopodobnie niewykształcona, pracowała jako pokojówka, a później jako pomoc domowa, często mieszkając ze swoimi siostrami Rebeccą i Clarą, sprzedawczyniami w sklepie. W 1940 roku mieszkała w Fernandes Nunes Home, prawdopodobnie jako pomoc domowa. W maju 1942 r. przeniosła się na Zomerdijkstraat 23, skąd została deportowana do Westerbork, a następnie do Sobiboru, gdzie została zamordowana dwa dni po swoich 52. urodzinach w 1943 r.
.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
