Στις 14 Σεπτεμβρίου 1943 στο χωριό Overmere, υπό την ηγεσία δύο βοηθών ιερέων, ο τοπικός πληθυσμός αντιστάθηκε στην προσπάθεια των Γερμανών κατακτητών να αφαιρέσουν τις καμπάνες των εκκλησιών για τις πολεμικές προσπάθειες. Η επίταξη των καμπανών ήταν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας σε όλο το Βέλγιο, όπου περίπου το 70% της μάζας των εκκλησιαστικών καμπανών (περίπου 4,67 εκατομμύρια κιλά) αφαιρέθηκε και μόνο το 19% ανακτήθηκε μετά τον πόλεμο. (HK-Overmere )
Στο Overmere, η ενορία διέθετε τρεις καμπάνες χυτές τον 17ο-19ο αιώνα. Οι Γερμανοί εργάτες του Van Campenhout έφτασαν το πρωί της 14ης Σεπτεμβρίου χωρίς να ειδοποιηθεί ο δήμος. Οι βοηθοί παπάδες και η νεολαία κινητοποιήθηκαν: οι καμπάνες χτύπησαν, οι νέοι της περιοχής αντιμετώπισαν τους εργάτες και τα εργαλεία εγκαταλείφθηκαν βιαστικά. (HK-Overmere )
Ακολούθησαν συνέπειες: συλλήψεις, ποινές φυλάκισης και απελάσεις βασικών προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των βοηθών-παπάδων Albert D'Huyvetter και Urbain Emiel De Ridder, καθώς και των συμμετεχόντων νέων Octaaf Haeck και Victor Temmerman. Τελικά οι δύο καμπάνες απομακρύνθηκαν ακόμα, μια διαδικασία που επέφερε πρόστιμα και επίσημη γερμανική εποπτεία με φυλασσόμενο υλικό. (HK-Overmere )
Στη μνήμη της αντίστασης, στις 19 Οκτωβρίου 2025 τοποθετήθηκαν τέσσερις Stolpersteine γύρω από το πολεμικό μνημείο στο Overmere, τιμώντας αυτά τα τέσσερα άτομα. (HK-Overmere )
Αυτή η ιστορία μεταφράστηκε αυτόματα και ενδέχεται να περιέχει λάθη. Εμφάνιση του αγγλικού κειμένου
