14 września 1943 r. w wiosce Overmere, pod przywództwem dwóch pomocników proboszcza, miejscowa ludność sprzeciwiła się próbie zabrania dzwonów kościelnych przez niemieckich okupantów na potrzeby działań wojennych. Rekwizycja dzwonów była częścią szerszych działań w całej Belgii, gdzie około 70% masy dzwonów kościelnych (około 4,67 mln kg) zostało zabranych, a tylko 19% odzyskano po wojnie. (HK-Overmere )
W Overmere parafia posiadała trzy dzwony odlane w XVII-XIX wieku. Niemieccy robotnicy z Van Campenhout przybyli rankiem 14 września bez uprzedzenia władz miejskich. Asystenci proboszcza i młodzież zmobilizowali się: dzwony zadzwoniły, miejscowi młodzi mężczyźni stanęli twarzą w twarz z robotnikami, a narzędzia zostały w pośpiechu porzucone. (HK-Overmere )
Nastąpiły konsekwencje: aresztowania, wyroki więzienia i deportacje kluczowych postaci, w tym asystentów pastorów Alberta D'Huyvettera i Urbaina Emiela De Riddera oraz uczestników młodzieżowych Octaafa Haecka i Victora Temmermana. Ostatecznie dwa dzwony zostały usunięte, co wiązało się z grzywnami i formalnym niemieckim nadzorem nad strzeżonymi materiałami. (HK-Overmere )
W celu upamiętnienia ruchu oporu, 19 października 2025 r. wokół pomnika wojennego w Overmere umieszczono cztery Stolpersteine ku czci tych czterech osób. (HK-Overmere )
.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
