Jakob Schwalb was een Duitse rooms-katholieke priester, geboren op 4 augustus 1872 in Hettenleidelheim. Hij werd in 1897 in de kathedraal van Speyer tot priester gewijd en was werkzaam in verschillende parochies, voordat hij in 1912 pastoor van Göllheim werd. Daar blies hij het parochieleven nieuw leven in, richtte hij liefdadigheids- en religieuze initiatieven op en stond hij bekend om zijn vriendelijkheid en steun aan de gemeenschap. Schwalb verzette zich openlijk tegen het nationaalsocialisme, zowel voor als na 1933. Op 23 juni 1933 viel een door de nazi’s aangestookte menigte zijn pastorie aan met stenen, geweervuur en explosieven. Hij werd gearresteerd “voor zijn eigen bescherming”, opgesloten in Kirchheimbolanden en naar verluidt mishandeld. Na drie dagen werd hij vrijgelaten, maar hij was fysiek en mentaal gebroken. Hij keerde nooit meer terug naar Göllheim en diende later korte tijd in Dahn. Hij stierf op 25 april 1934 in Mannheim aan de gevolgen van de vervolging.
