Rebecca Slap-Reens i Abraham Reens pochodzili z ortodoksyjnej rodziny żydowskiej związanej z małą synagogą w pobliżu ulicy Overtoom w Amsterdamie. Rebecca owdowiała w 1910 roku po śmierci Israëla Slapa. Podczas Holokaustu straciła również syna Eliazer, córkę Sarę oraz kilku wnuków; dwóch wnuków przeżyło w Belgii. W 1929 roku wprowadziła się do swojego brata Abrahama Reensa i jego żony Rebeki Reens-Rabbie przy ulicy Lomanstraat 66. Abraham był handlarzem mebli i zmarł w 1938 roku. Rebecca Slap-Reens i Rebecca Reens-Rabbie zostały zarejestrowane w Westerborku 8 kwietnia 1943 r., deportowane do Sobiboru 13 kwietnia i zamordowane tam 16 kwietnia. Córki Abrahama – Vrouwkje, Heintje i Branca – również zostały deportowane i zamordowane w 1943 roku. Vrouwkje pracowała jako sprzedawczyni, Heintje jako nauczycielka w żydowskiej szkole Palache, a Branca jako księgowa.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
