Julius Busack urodził się w 1880 roku w Darup koło Münster w Niemczech, a w 1908 roku ożenił się z Helene Kugelmann. Mieszkali w Moers, gdzie Julius prowadził sklep z odzieżą męską i chłopięcą oraz wychowywał trójkę dzieci: Liese, Lore i Paula. Po śmierci Helene w 1933 roku Julius stanął w obliczu prześladowań nazistowskich; w 1937 roku skonfiskowano jego sklep, a on sam uciekł do Amsterdamu. W 1942 roku został deportowany przez Westerbork do Auschwitz, gdzie zmuszano go do pracy, i zmarł tam pod koniec 1943 roku. Później przed jego dawnymi adresami w Moers i Amsterdamie umieszczono kamienie pamięci (Stolpersteine).
Wszystkie troje dzieci przeżyło wojnę: Liese wyemigrowała do Australii przez Stany Zjednoczone; Lore ukrywała się w Holandii, a po 1950 roku również przeniosła się do Australii; Paul uciekł do Anglii, zmienił nazwisko na Peter Bently i zmarł w Londynie w 2012 roku.
Josef Milter, urodzony w 1886 roku na zachodniej Ukrainie, i Jettchen Birnbaum, urodzona w 1887 roku w Fürth w Niemczech, osiedlili się w Amsterdamie po latach spędzonych w Niemczech, w tym w Berlinie. Mieli córkę Lieselotte, urodzoną w 1912 roku w Ulm. Josef pracował jako kupiec, a później przez krótki czas dla Rady Żydowskiej zajmującej się dystrybucją żywności, która zapewniała tymczasową ochronę podczas okupacji nazistowskiej. Rodzina mieszkała pod kilkoma adresami w Amsterdamie, często wynajmując pokoje. W czerwcu 1943 roku Josef i Jettchen zostali aresztowani, miesiąc później deportowani do Auschwitz i zamordowani po przybyciu.
Lieselotte i jej mąż Abraham Goldwasser, pochodzący z Auschwitz w Polsce, przenieśli się do Amsterdamu wraz z dwoma synami, Fredem i Jacquesem. Rodzice uciekli do Szwajcarii, ale chłopcy zostali później aresztowani, wysłani przez Theresienstadt do Auschwitz i zamordowani w październiku 1944 roku. Lieselotte i Abraham mieli jeszcze jednego syna, Edwarda, który urodził się w Szwajcarii w 1944 roku. Wrócili do Holandii, a w 1953 roku wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Rhane Franke-Michaelis, 86-letnia wdowa z Berlina, została zameldowana w Amsterdamie w marcu 1939 roku przy ulicy Beethovenstraat 99. Miesiąc później dołączył do niej jej syn Jean, a w czerwcu przeprowadzili się do umeblowanego mieszkania przy Stadionweg 57-III. Rhane była wdową od 1925 roku; Jean, w wieku 52 lat, był niezamężnym agentem handlowym. Siostra Jeana, Lucie, mieszkała już w Amsterdamie wraz z mężem Maxem Löwenbergiem i córką Ruth, która w 1937 roku wyemigrowała do Afryki Południowej, poślubiła Petera Oppenheima i w 1940 roku urodziła syna. Rhane został zamordowany zaraz po przybyciu, a Jean był zmuszany do pracy aż do śmierci w czerwcu 1943 roku. Lucie, która miała tymczasową ochronę dzięki pracy dla Rady Żydowskiej, i Max zostali jednak aresztowani w 1943 roku i deportowani do Bergen-Belsen w lutym 1944 roku. Max zmarł tam, a Lucie przeżyła.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
