Farmaceuta Meijer, jego żona Charlotte i ich syn Leo. W sierpniu 1932 Herman Meijer (1908) założył się jako pierwszy farmaceuta w Zwijndrecht. W 1933 ożenił się z Charlotte Rozeboom i przeniósł się nad aptekę na Veerplein. Ich syn Leo urodził się tam w 1935 roku. Na początku listopada 1942 roku rodzina Hermana Meijera została aresztowana w domu na Veerplein. Po zamknięciu w sali rady ratusza na jeden dzień, są zabierani do obozu Westerbork. Ponieważ Herman Meijer może pełnić funkcję farmaceuty w Kamp Westerbork, rodzina może tam pozostać przez prawie dwa lata. To ich zbawienie. Ale w końcu los uderza, a trzy z nich są deportowane 4 września 1944 z drugim do ostatniego pociągu transportowego z obozu Westerbork. Najpierw udają się do Theresienstadt, a miesiąc później do Auschwitz. Leo Meijer i jego matka zostają zamordowani w Auschwitz zaraz po przybyciu 6 października 1944 roku. Herman Meijer jest zatrudniony jako przymusowy robotnik w niemieckim przemyśle wojennym i jest wyzwolony na początku 1945 roku. Tylko on przeżył Zwijndrecht.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
