ใน เดือน สิงหาคม 1932 เฮ อร์ มัน เม เยอ ร์ (1908) ได้ สถาปนา ตัว เอง เป็น เภสัชกร คน แรก ใน เมือง ซวิ อองเดรชท์. เขา แต่งงาน กับ ชาร์โลต ตา โร เซบูม ใน ปี 1933 และ ทั้ง สอง ได้ ย้าย ไป อยู่ ที่ ร้านขายยา บน เกาะ เวร์ เพ ลิน. ลีโอ ลูก ชาย ของ เขา เกิด ที่ นั่น ใน ปี 1935. ใน ช่วง ต้น เดือน พฤศจิกายน 1942 ครอบครัว เฮ อร์ มัน เม เยอ ร์ ถูก จับ กุม ที่ บ้าน บน เกาะ เวร์ เพ ลิน. หลัง จาก ถูก ขัง ใน ห้อง ประชุม สภา ของ ศาลา กลาง หนึ่ง วัน พวก เขา ก็ ถูก นํา ตัว ไป ที่ ค่าย เวส เท อร์ บอร์ก. เนื่อง จาก เฮ อร์ มัน เม เยอ ร์ สามารถ ทํา หน้า ที่ เป็น เภสัชกร ใน แคมป์ เว ส เต อร์ บอร์ก ได้ ครอบครัว จึง สามารถ อยู่ ที่ นั่น ได้ เกือบ สอง ปี. นั่น ดู เหมือน เป็น การ ช่วย ให้ รอด ของ พวก เขา. แต่ในที่สุด โชคชะตาก็เข้าโจมตี และทั้งสามก็ถูกเนรเทศในวันที่ 4 กันยายน 1944 โดยมีรถไฟขนส่งครั้งสุดท้ายจากค่ายเวสเตอร์บอร์ก ก่อน อื่น พวก เขา ไป ที่ เมือง เท เร เซียน ลัด และ อีก หนึ่ง เดือน ต่อ มา ก็ ไป เอา ชวิทซ์. ลี โอ มี เยอ ร์ และ มารดา ของ เขา ถูก ฆ่า ใน ค่าย เอา ชวิทซ์ ทันที หลัง จาก มา ถึง ใน วัน ที่ 6 ตุลาคม 1944. เฮ อร์ มัน เม เยอ ร์ ได้ รับ การ ว่า จ้าง ให้ เป็น คน ใช้ แรงงาน ใน อุตสาหกรรม สงคราม เยอรมัน และ ได้ รับ การ ปลด ปล่อย เมื่อ ต้น ปี 1945. เขาเป็นคนเดียวที่รอดชีวิตจากทวิจเดรชท์
