René, robotnik dokujący, większość życia spędził w Bouwensstraat 3, Borgerhout- Antwerpia, aż do śmierci. Wstąpił do ruchu oporu w październiku 1940 roku, który później stał się Frontem Niepodległości wiosną 1941 roku. Jego działania obejmowały dystrybucję prasy podziemnej, zbieranie funduszy dla "nielegalnych" i propagandy, udział w komitetach do walki syndycznej w celu utrudniania pracy i prowokowania strajków oraz dystrybucję materiałów sabotażowych dla dróg i taboru. 5 stycznia 1944 roku został aresztowany przez Sicherheitspolizei po bezprawnej akcji i przebywał w więzieniu Begijnenvest, gdzie został odizolowany i źle potraktowany przez Vlaamse SS. 6 maja 1944 roku został przewieziony do obozu koncentracyjnego Buchenwald z około 1000 innymi więźniami politycznymi. Z powodu tortur, które przeżył w Begijnenvest, został uznany za nieodpowiedniego do dalszego transportu do obozów zewnętrznych. W Buchenwaldzie pracował w kuchni i pomagał współwięźniom uniknąć głodu. Po wyzwoleniu obozu przez armię amerykańską w dniu 3 maja 1945 r. został repatriowany. Uznany za uzbrojoną resiostrę, odmówił ubiegania się o status "cywilnej resiostrzanej" lub "resiostrzanej przez prasę podziemną", argumentując, że jego opór był patriotycznym obowiązkiem. Następnie René został sekretarzem więźniów politycznych (sekcja Borgerhout) i zmarł 23 marca 1954, z powodu obrażeń i trudności, które cierpiał.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
