Pod adresem Westerhoutpark 14 w Haarlemie kilka żydowskich dzieci, które uciekły przed nazistowskimi prześladowaniami, znalazło schronienie u pary kwakrów Manfreda i Lili Pollatz, którzy prowadzili tam dom i szkołę. Wśród osób upamiętnionych kamieniami Stolpersteine znajdują się:
Hanns Alexander Katzenstein (ur. 30 września 1924 r. w Berlinie) został przywieziony pod ten adres w 1936 r. w wieku 11 lat. Uczył się zawodu szewca i pomagał w utrzymaniu domu. Później został wcielony do przymusowej pracy w Organizacji Todt, aresztowany w IJmuiden w lipcu 1944 r., przetrzymywany w Kamp Amersfoort i Westerbork , deportowany 13 września 1944 r. do Bergen-Belsen , a następnie wysłany do obozu Langenstein-Zwieberge w Buchenwaldzie, gdzie zmarł 1 lutego 1945 r. w wieku 20 lat. Klaus Gurau (ur. 12 lipca 1925 r. w Chemnitz) przebywał w Westerhoutpark wraz z rodziną Pollatzów. W sierpniu 1942 r. został aresztowany w Amsterdamie za nie noszenie gwiazdy Dawida, deportowany z Westerbork do Auschwitz i zamordowany tam 5 września 1942 r. w wieku 17 lat. Margot Kohn (ur. 16 listopada 1927 r. w Berlinie) przybyła do domu Pollatzów jako uchodźczyni. W listopadzie 1941 r. wraz z rodziną została deportowana z Berlina do miejsca zagłady w pobliżu Rygi , gdzie 30 listopada 1941 r., w wieku 14 lat, wraz z krewnymi została zamordowana.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
