Ο Ζαν Νταλιγκό γεννήθηκε στο Καέν το 1899 και έγινε καθολικός ιερέας και καλλιτέχνης. Μετά τη γερμανική κατοχή της Γαλλίας, εντάχθηκε στην Αντίσταση και συνελήφθη στο Βιλερβίλ στις 31 Αυγούστου 1941. Ως κρατούμενος του προγράμματος «Nacht und Nebel», κρατήθηκε σε διάφορες ναζιστικές φυλακές και στρατόπεδα, μεταξύ των οποίων τα Χίνζερτ, Τρίερ και Βίτλιχ. Παρά τα βασανιστήρια και τις στερήσεις, δημιούργησε κρυφά σχέδια και γλυπτά που τεκμηριώνουν τη ζωή στο στρατόπεδο και τις κακοποιήσεις. Ορισμένα έργα σώθηκαν χάρη σε συγκατοίκους του. Λίγο πριν την απελευθέρωση του Νταχάου, ο Νταλιγκό πέθανε εκεί τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του 1945· οι ακριβείς συνθήκες παραμένουν ασαφείς.
Ο Καρλ-Χάιντς Σέουρερ, γεννημένος στο Κόμπλεντς το 1916, μεγάλωσε σε μια προβληματική οικογένεια και πέρασε μεγάλο μέρος της νεολαίας του σε ιδρύματα. Αρχικά χαρακτηρισμένος ως «προβληματικός» σε ηλικία 14 ετών, συνελήφθη το 1937. Στο πλαίσιο της ναζιστικής ποινικής δικαιοσύνης, άτομα όπως ο Σέουρερ δεν κρίνονταν με βάση τις πραγματικές τους πράξεις, αλλά με βάση στιγματιστικές κατηγορίες όπως «αντικοινωνικός» ή «εκ γενετής διανοητικά καθυστερημένος». Το 1938 στάλθηκε στη φυλακή του Βίτλιχ, της οποίας η «εγκληματοβιολογική» μονάδα συνέβαλε στο να τον ωθήσει σε έναν θανατηφόρο κύκλο διώξεων. Υποβλήθηκε σε αναγκαστική στείρωση και μεταφέρθηκε σε διάφορα ιδρύματα, μεταξύ των οποίων το Ντούρεν και το Βάλντχαϊμ, όπου δολοφονήθηκε στο πλαίσιο του ναζιστικού προγράμματος «ευθανασίας» στις 16 Απριλίου 1941.
Αυτή η ιστορία μεταφράστηκε αυτόματα και ενδέχεται να περιέχει λάθη. Εμφάνιση του αγγλικού κειμένου
