Jean Daligault urodził się w Caen w 1899 roku i został księdzem katolickim oraz artystą. Po niemieckiej okupacji Francji wstąpił do Ruchu Oporu i został aresztowany w Villerville 31 sierpnia 1941 roku. Jako więzień programu „Nacht und Nebel” przebywał w kilku nazistowskich więzieniach i obozach, m.in. w Hinzert, Trewirze i Wittlich. Pomimo tortur i niedostatku potajemnie tworzył rysunki i rzeźby dokumentujące życie obozowe oraz znęcanie się. Niektóre prace przetrwały dzięki współwięźniom. Krótko przed wyzwoleniem Dachau Daligault zmarł tam w marcu lub kwietniu 1945 roku; dokładne okoliczności pozostają niejasne.
Karl-Heinz Scheurer, urodzony w Koblencji w 1916 roku, dorastał w rodzinie dotkniętej problemami i większość młodości spędził w placówkach opiekuńczych. Po raz pierwszy uznany za „problematycznego” w wieku 14 lat, został aresztowany w 1937 roku. W ramach nazistowskiego wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych osoby takie jak Scheurer były osądzane nie na podstawie rzeczywistych czynów, ale na podstawie stygmatyzujących kategorii, takich jak „aspołeczny” lub „wrodzona upośledzenie umysłowe”. W 1938 roku został wysłany do więzienia w Wittlich, którego oddział „kryminalno-biologiczny” przyczynił się do pchnięcia go w śmiertelny cykl prześladowań. Został przymusowo wysterylizowany i przeniesiony do różnych instytucji, w tym do Düren i Waldheim, gdzie 16 kwietnia 1941 roku został zamordowany w ramach nazistowskiego programu „eutanazji”.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
