W wieku 36 lat Moses Fischler opuścił Olecyze w Polsce, aby osiedlić się w Antwerpii. Znalazł dom w dzielnicy Borgerhout, przy ulicy Spillemansstraat 9. Później przeniósł się na ulicę Cruyslei 108 w Deurne. Jego żona, Serka Holländer, oraz ich pięcioro dzieci nie zdążyło jeszcze do niego dołączyć. W październiku złożył wniosek o łączenie rodzin, w którym stwierdził: „Jestem w stanie zaspokoić ich potrzeby”. Serka Holländer i dzieci otrzymały pozwolenie na wyjazd do Belgii w 1929 roku. Sonia Laja urodziła się w 1922 roku, Hudes (Lisa) w 1925 roku, Munisz w 1929 roku, Beile Rachel (Bertha) w 1927 roku, a Abraham Aron (Bram) w 1924 roku. Po ponownym zjednoczeniu ta głęboko wierząca rodzina osiedliła się przy ulicy Lanteernhof 13 w Borgerhout. Moses Fischler był handlarzem diamentów. W 1933 roku w Berchem urodziło się ich najmłodsze dziecko, Jozef. W maju 1940 roku najstarszy syn, 16-letni Abraham Fischler, samotnie uciekł do Portugalii. Poprzez korespondencję Abraham utrzymywał kontakt z rodziną, która pozostała w Antwerpii. Otrzymywał wiadomości o codziennym życiu, wynikach w nauce (swoich braci uczęszczających do szkoły Jesode Hatora), meczach piłki nożnej, nowej fryzurze siostry, wycieczce, którą trzeba było odwołać z powodu złej pogody, i tak dalej. Korespondencja ta ujawnia również niepokój i rozpacz panujące w rodzinie. Czy otrzymali wysłane przez niego zdjęcia, czy narzekali, że Abraham nie przesyłał im zbyt często wiadomości o sobie, czy prosili go o wysłanie paczek. Korespondencja ustała, gdy Abraham wyjechał na Kubę. Krótko przed niemiecką inwazją rodzina Fischlerów osiedliła się przy ulicy Bouwhandelstraat 23 w Borgerhout. Pierwszą ofiarą była Hudes. W wieku 17 lat otrzymała wezwanie do pracy i zgłosiła się do służby w koszarach Dossin. Tam przydzielono ją do Transportu III. Po przybyciu do Auschwitz-Birkenau została wybrana do pracy przymusowej. W strasznych warunkach obozu pracy nie przetrwała nawet miesiąca. Jej śmierć odnotowano 14 września 1942 r. W nocy z 28 na 29 sierpnia 1942 r., podczas szabatu – cotygodniowego dnia odpoczynku, kiedy to rodziny zbierają się razem – Sipo-SD, z pomocą ponad 100 funkcjonariuszy policji z Antwerpii, otoczyło szeroki obszar. Rodzina Fischlerów znajdowała się w tym obszarze. Przeszukano tylko część ulicy, ale była to właśnie ta część, w której mieszkali. 29 sierpnia rodzina Fischlerów została wywieziona do koszar Dossin, skąd dwa dni później załadowano ich do transportu VII zmierzającego do Auschwitz-Birkenau. Nigdy nie wrócili. 26 stycznia 1945 roku Abraham wysłał pocztówkę z Kuby, ponieważ wciąż nie miał żadnych wiadomości od swojej rodziny. Po wyzwoleniu Abraham powrócił do Antwerpii. Nigdy więcej nie zobaczył swoich rodziców, braci i sióstr. „Wyjechali, nie pozostawiając adresu”.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski