Ο Julius Dellheim, γεννημένος στη Mutterstadt στις 6 Ιουνίου 1885, ήταν έμπορος αλόγων και σύζυγος της Amalie Marum, γεννημένης στο Bingen στις 7 Ιουνίου 1891. Είχαν δύο παιδιά, τον Alfred και την Tilli, και ζούσαν στην οδό Friedensstraße 8. Μετά το πογκρόμ του Νοεμβρίου του 1938, το σπίτι τους καταστράφηκε από μονάδα της SA. Ο Julius συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο Νταχάου, επιστρέφοντας εβδομάδες αργότερα σοβαρά τραυματισμένος. Η Amalie έστειλε τον Alfred στην Αγγλία με ένα Kindertransport τον Ιανουάριο του 1939, σώζοντας τη ζωή του. Ο Julius, η Amalie και η Tilli απελάθηκαν στο Gurs στις 22 Οκτωβρίου 1940, περνώντας αργότερα από το Rivesaltes και το Drancy πριν απελαθούν στο Άουσβιτς στις 4 Νοεμβρίου 1942. Ο Άλφρεντ, ο μόνος επιζών, έζησε αργότερα στην Ανατολική Γερμανία και πέθανε στο Βερολίνο το 2003.
Ο Φριτς Ντελχάιμ, γεννημένος στο Μούτερστατ το 1898, παντρεύτηκε την καθολική Μαρία Βάισμπροντ το 1922. Επειδή ο Φριτς ήταν Εβραίος, ο γάμος τους χαρακτηρίστηκε αργότερα από τους Ναζί ως «μικτός γάμος». Τα τρία παιδιά τους, η Ρουθ, ο Χάρι και η Ιζόλντε, βαφτίστηκαν καθολικά, αλλά χαρακτηρίστηκαν «μισοί Εβραίοι» από το καθεστώς. Ο Φριτς ασκούσε διάφορα επαγγέλματα και το 1932 διετέλεσε τρίτος επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας. Μετά το πογκρόμ του Νοεμβρίου, στάλθηκε στο Νταχάου ως κρατούμενος «προστατευτικής κράτησης» και αφέθηκε ελεύθερος λίγες εβδομάδες αργότερα. Η οικογένεια γλίτωσε την απέλαση στο Γκούρς λόγω της καθολικής καταγωγής της Μαρίας, αλλά ο Φριτς αναγκάστηκε να κρυφτεί αρκετές φορές σε ένα υπόγειο καταφύγιο στην ιδιοκτησία της οικογένειας Ούνολντ. Προς το τέλος του πολέμου, όταν και οι «μισοί Εβραίοι» απειλήθηκαν με απέλαση, η οικογένεια κατέφυγε στο Έντενκομπεν και επέζησε. Η Ρουθ συνέβαλε αργότερα στη διαφύλαξη της εβραϊκής ιστορίας της Μούτερστατ.
Αυτή η ιστορία μεταφράστηκε αυτόματα και ενδέχεται να περιέχει λάθη. Εμφάνιση του αγγλικού κειμένου
