Julius Dellheim, urodzony 6 czerwca 1885 r. w Mutterstadt, był handlarzem końmi; jego żoną była Amalie Marum, urodzona 7 czerwca 1891 r. w Bingen. Mieli dwoje dzieci, Alfreda i Tilli, i mieszkali przy ulicy Friedensstraße 8. Po pogromie listopadowym w 1938 r. ich dom został zniszczony przez oddział SA. Julius został aresztowany i wywieziony do Dachau, z którego powrócił kilka tygodni później ciężko ranny. W styczniu 1939 roku Amalie wysłała Alfreda do Anglii w ramach akcji Kindertransport, ratując mu życie. 22 października 1940 roku Julius, Amalie i Tilli zostali deportowani do Gurs, a następnie przewiezieni przez Rivesaltes i Drancy, by 4 listopada 1942 roku trafić do Auschwitz. Alfred, jedyny ocalały, mieszkał później w NRD i zmarł w Berlinie w 2003 roku.
Fritz Dellheim, urodzony w Mutterstadt w 1898 roku, poślubił katoliczkę Marię Weißbrod w 1922 roku. Ponieważ Fritz był Żydem, ich małżeństwo zostało później sklasyfikowane przez nazistów jako „małżeństwo mieszane”. Ich troje dzieci, Ruth, Harri i Isolde, zostało ochrzczonych w wierze katolickiej, ale reżim nazwał je „pół-Żydami”. Fritz wykonywał różne zawody, a w 1932 roku pełnił funkcję trzeciego przewodniczącego gminy żydowskiej. Po listopadowym pogromie został wysłany do Dachau jako więzień „aresztu ochronnego” i zwolniony kilka tygodni później. Rodzina uniknęła deportacji do Gurs dzięki katolickiemu pochodzeniu Marii, ale Fritz nadal musiał kilkakrotnie ukrywać się w ziemiance na terenie posiadłości rodziny Unold. Pod koniec wojny, kiedy „pół-Żydom” również groziła deportacja, rodzina uciekła w kierunku Edenkoben i przeżyła. Ruth pomogła później w zachowaniu żydowskiej historii Mutterstadt.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
