Rodzina Samuela Mandla pochodziła z zachodnich Węgier i Dolnej Austrii. Samuel, urodzony w Mattersdorfie w 1889 roku, przeniósł się w 1919 roku do Wiener Neustadt i założył dobrze prosperującą firmę winiarską przy ulicy Deutschgasse 8, gdzie mieszkała również cała rodzina. W 1922 roku sprowadził do siebie żonę Marie oraz córki Hedwig, Rosę, Grete i Gertrudę; później urodzili się Erwin, Helma i Erika. Ta głęboko religijna rodzina była ściśle związana ze społecznością żydowską, w której Samuel odgrywał również wiodącą rolę. Po anschlussie w 1938 roku ich życie uległo radykalnej zmianie: dzieci zostały wydalone ze szkoły, firma została znacjonalizowana, a Samuel trafił do więzienia. Podczas listopadowych pogromów rodzina została zaatakowana, wypędzona i pozbawiona majątku. Nie mając pieniędzy, próbowali opuścić Austrię.
Dzięki pomocy organizacji żydowskich części dzieci udało się uciec: syn Erwin, Grete i Gertrude oraz ojciec Samuel zdołali wyemigrować do Palestyny, podczas gdy Helma udała się do Danii. Marie początkowo pozostała, aby zapewnić bezpieczeństwo wszystkim swoim dzieciom. W końcu, w 1939 roku, próbowała uciec wraz z Rosą i Eriką w ramach tzw. transportu z Kladowa. Podróż jednak nie powiodła się, a uchodźcy musieli znosić trudne warunki w Serbii. Tylko nielicznym udało się kontynuować podróż, w tym Erice. Marie i Rosa zostały zmuszone do pozostania na miejscu. Po zajęciu Jugosławii w 1941 roku pozostali uchodźcy zostali przewiezieni do obozu internowania w Šabacu i zmuszeni do ciężkiej pracy. Po ataku partyzantów na początku października 1941 r. większość uchodźców została stracona w obozie w Šabacu lub w obozie koncentracyjnym w Zasavicy. Wśród ofiar znalazły się Marie i Rosa Mandl. Ich najstarsza córka, Hedwig, również zginęła podczas Holokaustu. Wyszła za mąż i przeniosła się na Węgry (gdzie przyjęła nazwisko Steiner), a będąc w ciąży, została deportowana i zamordowana wraz z dwójką swoich dzieci.
Ta historia została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy. Pokaż tekst angielski
