Willem Sons ve Liesje (Elisabeth) Menist 1928 yılında evlendi ve 1933 yılında Sarphatistraat 195-II'ye taşındı. Willem yedi kardeşle birlikte büyüdü; annesi Rachel 1925'te, babası Emanuel ise 1939'da öldü ve daha sonra tüm Sons ailesini yok edecek olan Nazi zulmünden kurtuldu - bazı torunlar kurtulsa da kardeşlerden hiçbiri savaştan sağ çıkamadı. Liesje altı çocuklu bir aileden geliyordu. Kız kardeşi 1929'da, annesi Klara 1942'de evde ölmüş, elmas kesicisi olan babası Meijer ve diğer kardeşlerinin neredeyse tamamı Holokost'ta öldürülmüştür. Willem bir un ticareti acentesi olarak çalıştı ve Yahudi Konseyi'ne ekmek tedariki konusunda danışmanlık yaptı, bu da ailesine onları tutuklanmaktan geçici olarak koruyan bir Sperre verdi, ancak Sperren'lerin çoğu 1943'te iptal edildi. Mayıs 1943'te aile, Sobibor'a gönderilen sürgün edilmiş bir Yahudi ailenin yerine, bir gözdağı taktiği olan Krugerplein'e Nazi tehcirine zorlandı. Willem, Liesje ve çocukları, 20 Haziran 1943'te Amsterdam'ın güney ve doğusuna yapılan toplu baskın sırasında tutuklanarak Westerbork'a gönderilmiş ve 29 Haziran'da 482'si çocuk olmak üzere yaklaşık 2.400 kişiyle birlikte yük treniyle sınır dışı edilmiştir. Tren 2 Temmuz 1943'te Sobibor'a vardı ve Sons ailesi aynı gün öldürüldü
.
Bu öykü otomatik olarak çevrildi ve hatalar içerebilir. İngilizce metni göster
