Stolpersteine στις Κάτω Χώρες: από πότε, πόσες, γιατί εδώ;

Οι πρώτες Stolpersteine στις Κάτω Χώρες τοποθετήθηκαν στο Borne το 2007. Σύμφωνα με τη Stichting 18 September, οι Κάτω Χώρες και το Βέλγιο μαζί έχουν περισσότερες από 15.600. Κάθε πέτρα βρίσκεται μπροστά από το τελευταίο σπίτι που επέλεξε ελεύθερα το πρόσωπο, πριν αναγκαστεί να μετακομίσει, να κρυφτεί ή να συλληφθεί.

Από πότε υπάρχουν πέτρες στις Κάτω Χώρες;

Ο Γερμανός καλλιτέχνης Gunter Demnig, γεννημένος το 1947 στο Βερολίνο, είχε την ιδέα το 1992. Στις 16 Δεκεμβρίου 1992 τοποθέτησε την πρώτη πέτρα μπροστά από το ιστορικό δημαρχείο της Κολωνίας. Οι πρώτες πέτρες για μεμονωμένα πρόσωπα τοποθετήθηκαν στην Κολωνία το 1995 και στο Berlin-Kreuzberg το 1996, αρχικά χωρίς επίσημη άδεια. Από το 2000 η πόλη της Κολωνίας έδωσε άδεια, και το έργο μεγάλωσε από εκεί. Στις Κάτω Χώρες οι πρώτες πέτρες τοποθετήθηκαν στο Borne το 2007. Το Βέλγιο ακολούθησε το 2009.

Πόσες υπάρχουν;

Υπάρχουν περισσότερες από 100.000 Stolpersteine σε περίπου 30 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων οι Κάτω Χώρες και το Βέλγιο. Μαζί, οι δύο αυτές χώρες έχουν περισσότερες από 15.600. Από το 2019, η Stichting 18 September στο Eindhoven τηρεί, μαζί με τοπικούς οργανισμούς, βάση δεδομένων για τις πέτρες και στις δύο χώρες.

Γιατί βρίσκονται εκεί που βρίσκονται;

Από τους περίπου 140.000 Εβραίους που ζούσαν στις Κάτω Χώρες το 1940, περίπου 102.000 δολοφονήθηκαν. Οι περισσότεροι εκτοπίστηκαν μέσω του στρατοπέδου διέλευσης Westerbork στο Drenthe, προς το Άουσβιτς και το Σομπιμπόρ. Το Άουσβιτς και το Σομπιμπόρ ήταν τόποι μαζικής δολοφονίας. Το Westerbork και το Vught ήταν ναζιστικά στρατόπεδα, και τα ονόματά τους εμφανίζονται συχνά στις πέτρες.

Οι πέτρες δεν μνημονεύουν μόνο Εβραίους. Υπενθυμίζουν επίσης Sinti και Roma, ανθρώπους που καταδιώχθηκαν για πολιτικούς λόγους, μέλη της Αντίστασης, ομοφυλόφιλους άνδρες, Μάρτυρες του Ιεχωβά, θύματα των λεγόμενων δολοφονιών της “ευθανασίας” ασθενών και ατόμων με αναπηρία, καταναγκαστικούς εργάτες, λιποτάκτες και αντιρρησίες συνείδησης, και άλλους που καταδιώχθηκαν από τους Ναζί μεταξύ 1933 και 1945.

Ιδιώτες και τοπικές ομάδες ζητούν και πληρώνουν για τις πέτρες, όπως συγγενείς, κάτοικοι και σχολεία. Πέτρες τοποθετούνται και για ανθρώπους που επέζησαν, για παράδειγμα επειδή διέφυγαν ή κρύφτηκαν, ώστε οι οικογένειες να εμφανίζονται ολόκληρες. Οι οικογένειες παίρνουν πέτρες η μία δίπλα στην άλλη, ώστε να είναι και πάλι μαζί μπροστά από το σπίτι τους.

Για να δείτε ποιες πέτρες βρίσκονται κοντά σας, χρησιμοποιήστε τον χάρτη του Stolpersteine.app.