Ο Nathan και η Heintje ήταν θρησκευόμενοι Εβραίοι που μεγάλωσαν τα έξι παιδιά τους (δύο από τα οποία πέθαναν νεαρά) σύμφωνα με τις εβραϊκές παραδόσεις. Ενεργά μέλη της εβραϊκής κοινότητας του Λόχεμ, ο Nathan ήταν πρόεδρος της Gewre Talmoed Thora, μιας ένωσης μελέτης της Βίβλου, ενώ η Heintje συγκέντρωσε το 1922 χρήματα για τα θύματα των πογκρόμ στην Ουκρανία και ήταν πρόεδρος του Bigdei Koudesj, που διαχειριζόταν τελετουργικά αντικείμενα στη συναγωγή του Λόχεμ. Πέρα από την εβραϊκή κοινότητα, ο Heintje συμμετείχε στη Δημοτική Επιτροπή για την πρόληψη της σχολικής αδικίας από το 1923 έως το 1935. Τον Απρίλιο του 1942, ο Nathan και η Heintje μετακόμισαν στο Zwolle για να ζήσουν με την κόρη και τον γαμπρό τους, αλλά αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στο Άμστερνταμ οκτώ μήνες αργότερα. Παρά την εργασία τους για το Εβραϊκό Συμβούλιο, εκτοπίστηκαν στο Westerbork στις 25 Μαΐου 1943 και στη συνέχεια στο Sobibor, όπου θανατώθηκαν κατά την άφιξή τους στις 23 Ιουλίου 1943. Οι γιοι τους Μανουέλ και Σιμόν Φίλιπ υπέστησαν την ίδια μοίρα εκείνη την ημέρα, ενώ ο γιος τους Σάλομον δολοφονήθηκε νωρίτερα τον Ιούλιο. Τα παιδιά τους Aaltje, Alexander, Rika και Rosette επέζησαν από τον πόλεμο κρυμμένοι.
Αυτή η ιστορία μεταφράστηκε αυτόματα και ενδέχεται να περιέχει λάθη. Εμφάνιση του αγγλικού κειμένου
