Andreas Storckel (1884-1945) 127 Pleinstraat adresinde yaşıyordu ve İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde emekli bir demiryolu işçisiydi. Eşi Pauline Lefèvre ve kızları Anna ile birlikte Bağımsızlık Cephesi'nin 34 numaralı partizan grubuna katıldı.
Birinci Dünya Savaşı gazisi ve itfaiyeci olan Storckel, direnişe katılmayı seçti. Pleinstraat'taki evi direniş hareketleri için bir komuta merkezi olarak hizmet verdi. Yeraltı gazeteleri dağıttı, François Daman ve Godfried Dreesen gibi önde gelen direnişçilere barınak sağladı, sabotaj operasyonlarında yer aldı ve mühimmat sakladı. Evi Alman işgalcilere karşı silahlı direnişin merkezi haline geldi. Storckel aynı zamanda genç bir kızken direnişte aktif olan Hortense Daman'ın da komşusuydu.
Şubat 1944'te Storckel tutuklandı ve Breendonk Kalesi'nde hapsedildi. 8 Mayıs 1944'te Buchenwald toplama kampına sürüldü. Orada, kurtuluştan altı haftadan az bir süre önce, 6 Mart 1945'te bir tuz madeninde zorunlu çalışma sırasında öldü. 60 yaşındaydı ve geride bir eş, dört çocuk ve iki torun bıraktı.
Bu öykü otomatik olarak çevrildi ve hatalar içerebilir. İngilizce metni göster
