Η Elisabeth Andriesse μεγάλωσε στο Vlissingen. Όταν ήταν περίπου δεκαπέντε ετών, ο πατέρας της αποφάσισε να μετακομίσει στο Βέλγιο. Στην Αμβέρσα, η Elisabeth παντρεύτηκε τον Pinkas Spira, έναν Πολωνό, και το ζευγάρι απέκτησε έναν γιο, τον Jean. Επειδή παρέμεινε στο Βέλγιο μετά τη λήξη της 10ήμερης άδειας παραμονής του, ο Πίνκας έγινε ανιθαγενής. Λόγω του γάμου της, η Elisabeth μοιράστηκε το ίδιο καθεστώς. Ως αποτέλεσμα, η οικογένειά της δεν είχε τη δυνατότητα να περάσει τα γαλλικά σύνορα. Οι γονείς της και ο αδελφός της Lou είχαν τη δυνατότητα να το κάνουν. Ταξίδεψαν στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες και τελικά κατέληξαν σε ιαπωνικά στρατόπεδα. Η Elisabeth, ο Pinkas και ο γιος τους επέστρεψαν στην Αμβέρσα και έζησαν στην Herculusstraat 1 στο Berchem. Το φθινόπωρο του 1941 κατάφεραν να φτάσουν κρυφά στην ελεύθερη ζώνη της Γαλλίας. Αλλά οι Εβραίοι δεν ήταν ασφαλείς ούτε εκεί. Έκαναν κάθε δυνατή προσπάθεια για να συνεχίσουν τη φυγή τους.
Ο Πίνκας καταφέρνει να περάσει τα Πυρηναία στην Ισπανία. Η Ελίζαμπεθ και ο Ζαν πέφτουν στα χέρια ενός απατεώνικου δικτύου passeurs. Συλλαμβάνονται κατά την πρώτη τους προσπάθεια να διαφύγουν, αλλά αφήνονται ελεύθεροι με αντάλλαγμα μεγάλες δωροδοκίες. Μια δεύτερη απόπειρα αποδεικνύεται μοιραία: συλλαμβάνονται και μεταφέρονται στο Drancy. Από εκεί αναχωρούν με την 76η μεταφορά για το στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου, όπου θανατώνονται αμέσως. Η Elisabeth είναι 36 ετών και ο Jean 6. Η Ingrid Vander Veken έγραψε το στοιχειωτικό βιβλίο "Verloren" (Χαμένοι) για τις τραγικές πολεμικές εμπειρίες της Elisabeth Andriesse και της οικογένειάς της. (Pelckmans, ISBN 978 94 6434 161 4).
Αυτή η ιστορία μεταφράστηκε αυτόματα και ενδέχεται να περιέχει λάθη. Εμφάνιση του αγγλικού κειμένου
