Een struikelsteen ligt voor de laatste woning die de persoon zelf vrij koos. Dat is het huis waar iemand woonde voordat hij of zij moest verhuizen, moest onderduiken of werd gearresteerd. Soms ligt de steen voor een werkplek of een school. De steen ligt op de openbare stoep, voor dat gebouw.
Waarom juist dit huis
De plek volgt uit het leven van de persoon. Lokale vrijwilligers onderzoeken dat leven in archieven. Ze zoeken ook naar familie, want veel familieleden vragen zelf om een steen. Daarna vragen ze de gemeente om toestemming.
Eén steen per persoon
Elke steen is voor één persoon. Families krijgen stenen naast elkaar, zodat zij weer samen zijn voor hun eigen huis. De stenen liggen gelijk met de stoep. Om de naam te lezen, moet u zich bukken.
Toestemming en onderhoud
De stoep is openbare grond. De gemeente moet daarom toestemming geven voordat een steen wordt gelegd. Bij de plaatsing is er vaak een kleine plechtigheid, met familie, buren en schoolkinderen. Er worden namen voorgelezen en vaak worden bloemen neergelegd. Als een steen beschadigd raakt, gestolen wordt of tijdens wegwerkzaamheden wordt verwijderd, moet de lokale Stolpersteine-groep of de gemeente worden ingelicht. Dan kan de steen worden teruggeplaatst of vervangen.
Struikeldrempels
Op plaatsen waar heel veel mensen slachtoffer werden, is er een Stolperschwelle, een struikeldrempel. Dat is een lange messing strook met één tekst voor de hele groep.
U kunt op de kaart van Stolpersteine.app zoeken op naam, straat of plaats, en zien wie er bij een adres wordt herdacht.
Lees verder
Wie krijgt een struikelsteen en wie wordt herdacht?
Struikelstenen herdenken mensen die tussen 1933 en 1945 door de nazi's werden vervolgd, onder wie joden, Sinti en Roma.
Hoeveel struikelstenen zijn er, en in welke landen?
Er zijn meer dan 100.000 Stolpersteine in ongeveer 30 Europese landen. In Nederland en België samen liggen er meer dan 15.600.
In welke landen liggen er Stolpersteine?
Stolpersteine liggen in ongeveer dertig Europese landen, waaronder Duitsland, Nederland en België. Hier leest u hoe het project zich verspreidde.




