Η πόλη του Μονάχου δεν επιτρέπει Stolpersteine σε δημόσιο έδαφος. Αντ' αυτού χρησιμοποιεί πλάκες και στήλες σε τοίχους και κολόνες. Η απόφαση προκύπτει από την κριτική για τη μορφή.
Η αντίρρηση
Η πιο γνωστή επικρίτρια είναι η Charlotte Knobloch, επί χρόνια επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας του Μονάχου. Αντιτίθεται στο ότι τα ονόματα των θυμάτων βρίσκονται στο έδαφος, εκεί όπου οι άνθρωποι περπατούν πάνω τους. Οι πέτρες βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με το πεζοδρόμιο, οπότε τα ονόματα βρίσκονται στο ύψος όπου περνούν οι άνθρωποι. Κάθε πέτρα είναι για ένα πρόσωπο, και οι οικογένειες παίρνουν πέτρες η μία δίπλα στην άλλη, ώστε να είναι και πάλι μαζί μπροστά από το σπίτι τους. Οι πέτρες τοποθετούνται σε μικρή τελετή, συχνά με συγγενείς, γείτονες και μαθητές.
Η απάντηση των υποστηρικτών
Οι υποστηρικτές απαντούν ότι το να περνά κανείς από πάνω δεν είναι ασέβεια. Λένε ότι το σκύψιμο για να διαβάσει κανείς το όνομα είναι ακριβώς το νόημα της πέτρας. Πολλοί συγγενείς ζητούν επίσης οι ίδιοι πέτρες. Η μορφή προέρχεται από τον Γερμανό καλλιτέχνη Gunter Demnig, που είχε την ιδέα το 1992. Στις 16 Δεκεμβρίου 1992 τοποθέτησε την πρώτη πέτρα μπροστά από το ιστορικό δημαρχείο της Κολωνίας, υπενθυμίζοντας τη διαταγή του 1942 για την απέλαση των Sinti και των Roma στο Άουσβιτς.
Πού βρίσκονται πράγματι οι πέτρες
Οι πρώτες Stolpersteine για μεμονωμένα πρόσωπα τοποθετήθηκαν στην Κολωνία το 1995 και στο Berlin-Kreuzberg το 1996, αρχικά χωρίς επίσημη άδεια. Το 1997 τοποθετήθηκαν οι πρώτες επίσημα εγκεκριμένες πέτρες στο St. Georgen, κοντά στο Salzburg της Αυστρίας. Από το 2000 η πόλη της Κολωνίας έδωσε άδεια, και το έργο μεγάλωσε από εκεί. Σήμερα υπάρχουν περισσότερες από 100.000 Stolpersteine σε περίπου 30 ευρωπαϊκές χώρες. Τις πέτρες τις ζητούν και τις πληρώνουν ιδιώτες και τοπικές ομάδες, μεταξύ των οποίων συγγενείς, κάτοικοι, σχολεία και εταιρείες τοπικής ιστορίας. Οι εθελοντές ζητούν από τον δήμο άδεια, επειδή το πεζοδρόμιο είναι δημόσιος χώρος.
Από το 2019 η Stichting 18 September στο Eindhoven τηρεί, μαζί με τοπικούς οργανισμούς, βάση δεδομένων με Stolpersteine στις Κάτω Χώρες και στο Βέλγιο, και πλέον και με πέτρες σε άλλες χώρες. Για πολλά χρόνια ο Demnig τοποθετούσε μόνος του τις περισσότερες πέτρες. Αν γνωρίζετε περισσότερα για ένα πρόσωπο, μπορείτε να το στείλετε στο [email protected].
Βρείτε πέτρες σε άλλες πόλεις στον χάρτη του Stolpersteine.app.
Συνέχεια ανάγνωσης
Stolperstein ή μνημειακή πλάκα: ποια η διαφορά;
Μια Stolperstein είναι μικρή πέτρα στο πεζοδρόμιο, για ένα πρόσωπο. Μια συνηθισμένη μνημειακή πλάκα ή μνημείο βρίσκεται συνήθως σε έναν τόπο.
Πώς εξηγείτε τις Stolpersteine στα παιδιά;
Ξεκινήστε από την ίδια την πέτρα: μια μικρή χάλκινη πλάκα στο πεζοδρόμιο με ένα όνομα και τις λέξεις εδώ έμενε. Μετά εξηγήστε ποιος έμενε εκεί και τι συνέβη.
Stolpersteine στην τάξη: μάθημα ή εργασία
Ένα σύντομο σχολικό μάθημα για τις Stolpersteine: διαβάστε μια πέτρα, βρείτε τη διεύθυνσή της στον χάρτη, ερευνήστε το πρόσωπο στα αρχεία και παρευρεθείτε σε μια τοποθέτηση.




